Ազատությունը պատկանում է նրանց, ովքեր քաջություն ունեն այն պաշտպանելու, այս մասին տելեգրամյան իր էջում գրել է ադրբեջանագետ Տաթևիկ Հայրապետյանը:
Պատերազմը կարող էր ավարտվել դեռ հոկտեմբերի 19-ին, սակայն դա տեղի ունեցավ միայն երեք շաբաթ անց՝ մարդկային և տարածքային շատ ավելի մեծ կորուստների գնով։
Անհերքելի է՝ Բաքուն իսկական քաղաք է դարձել ոչ թե ադրբեջանցիների, այլ՝ հայերի, ռուսների և քաղաքի մյուս ազգությունների ներդրման ու նվիրումի շնորհիվ։
Այստեղ մեծ թվով ոստիկաններ են կենտրոնացվել։
Մենք դա չենք համարում քաղաքական գործողություն, այլ համարում ենք ազգային համախմբան պահանջ։
Թեև ընդդիմադիր երկու ուժերն էլ մասնակցում էին հավաքներին՝ «Ազատության» հրապարակում նրանց կարելի էր տեսնել միմյանցից անջատ, առանձին «խմբակներով» կանգնած։