Արցախցի զինծառայողների զորացրման որոշում չի ընդունվում

Oragir.News-ին է դիմել տեղահանված արցախցիներից մեկը՝ հետևյալ խնդրով։

19 տարեկան որդին 2023 թվականի ամռանը զորակոչվել էր Պաշտպանության բանակ։

2 ամսվա ծառայած՝ սեպտեմբերի 19-20-ի պատերազմական գործողություններին է մասնակցել, Մարտակերտի շրջանում տեղակայված զորամասերից մեկում հրետանավոր էր։

«Մի օրվա ընթացքում որդուս մարտկոցը 120-ից ավել արկ է կրակել, թշնամուն մեծ կորուստներ պատճառել։ Փառք Աստծո, ողջ է մնացել, թեև այդ օրերին իրենից ընդհանրապես տեղեկություններ չէինք կարողանում ստանալ՝ կապ չկար։ Սեպտեմբերի 21-ի երեկոյան ենք կարողացել կապվել հետը, տեղեկացրել է, որ հրաման են ստացել թողնել ծառայությունը և վերադառնալ տներ», պատմում է հայրը։

Մեծ դժվարությամբ է որդին հասել Ստեփանակերտ, որտեղից արդեն ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Երևան։
Երևանում վարձով բնակարան գտնելուց և տեղավորվելուց հետո ընտանիքը սկսել է զբաղվել Արցախում թողած փաստաթղթերի վերականգնմամբ։

Բարեբախտաբար, որդու զինգրքույկը հետն էր։ Գնացել են ՊՆ, փորձել հասկանալ ծառայության հետ կապված խնդիրները։ Նախարարությունում պարզվել է, որ զորացրման հրաման չկա, հետևաբար հնարավոր է՝ որդին նորից կանչվի ծառայության, արդեն՝ ՀՀ-ում։ «Որպեսզի դա տեղի չունենա, խորհուրդ են տվել դիմել փախստականի վկայականի համար, քանի որ անձնագրավորումը հնարավորություն է տալիս ծառայության ժամկետը չավարտած անձին կրկին զորակոչել։ Ես չեմ ցանկանում, որ պատերազմի ամբողջ արհավիրքը տեսած տղաս նորից վերապրի այդ ամենը։ ՊՆ-ում ինձ հետ խոսակցած պաշտոնյան այնպես է խոսակցությունը տանում, կարծես չի հավատում, որ որդիս՝ մյուս արցախցի տղաների հետ միասին, պատերազմ է անցել։ Այդ չինովնիկի համար զորակոչի քանակ ապահովելն է առաջնայինը», վրդովվում է ծնողը՝ հավելելով, որ որդու և նրա ծառայակից ընկերների զինգրքույկներում զորացրման մասին համապատասխան հրաման չեն գրում և կնիք չեն դնում՝ կախման մեջ պահելով և կանխելով երկրից հնարավոր հեռացումը։

Տիգրան Աթանեսյան