8 ժամ առաջ 
10 օր փնտրեցինք հորս մարմինը և գտանք. գյումրեցի արվեստագետի պատմությունը
ՀՀ վաստակավոր արտիստ Հովհաննես Հովհաննիսյանը Oragir.News-ի հետ զրույցում վերհիշել է 1988 թվականի երկրաշարժի ապրումները, հետերկրաշարժյան դժվարին տարիները։ Ասում է`մեզ մշակույթը և մեր հավատը ոտքի կանգնեցրին։
Հովհաննես Հովհաննիսյանը Կապանի դրամատիկական թատրոնում էր աշխատում, երբ իմացավ բոթը․ Գյումրիում երկրաշարժ է եղել։
«Ես դեկտեմբերի 7-ին Գյումրիում չէի և չէի էլ պատկերացնում, թե ինչ է եղել, չէի պատկերացնում, որ քաղաքում գրեթե բարձրահարկ շենք չկա, գրեթե ամայություն է ամենուր: Ուզում էինք տաքսի վարձել, հասնել Գյումրի, բայց մեքենա չկարողացանք գտնել, մնացինք գնացքի հույսին. գնացքը անցնում էր Նախիջևանով: Թուրքերը յուրաքանչյուր կայարանի մոտ դհոլ-զուռնով տոնում էին դաժան երկրաշարժը, ուրախանում էին մեր դժբախտության վրա»,- երկրաշարժյան հիշողություններին անդրադառնալով՝ պատմում է ՀՀ վաստակավոր արտիստ Հովհաննես Հովհաննիսյանը:
Ասում է` դժվարությամբ հասավ Գյումրի. հասան ավտոկայան, դատարկություն էր, ծուխ, խելագար մարդկանց երթ…
«Գնում էին մարդիկ, անդադար գնում էին, գնում էին, գնում էին...»,-հիշում է դերասանը։
Հուզվում է, պատմում, մի քանի վայրկյան լռում է...
«Եղբայրս եկավ, մոտեցավ ինձ, ազատ շունչ քաշեցի, որ նա կար... հայրս աշխատավայրում էր մնացել, և մենք տասը օր շարունակ ավերակների վրա սկսեցինք փնտրել հորս մարմինը և գտանք և հողին հանձնեցինք։ Շատ տխուր էր, շատ տխուր։ Չեմ կարող նկարագրել, թե ինչ զգացողություններ եմ ունեցել, որովհետև դժվար էր ամեն ինչ, ընտանիքի գլխավորը չկար...»,-պատմում է գյումրեցի արվեստագետը։
Մանրամասները` տեսանյութում։
Հովհաննես Հովհաննիսյանը Կապանի դրամատիկական թատրոնում էր աշխատում, երբ իմացավ բոթը․ Գյումրիում երկրաշարժ է եղել։
«Ես դեկտեմբերի 7-ին Գյումրիում չէի և չէի էլ պատկերացնում, թե ինչ է եղել, չէի պատկերացնում, որ քաղաքում գրեթե բարձրահարկ շենք չկա, գրեթե ամայություն է ամենուր: Ուզում էինք տաքսի վարձել, հասնել Գյումրի, բայց մեքենա չկարողացանք գտնել, մնացինք գնացքի հույսին. գնացքը անցնում էր Նախիջևանով: Թուրքերը յուրաքանչյուր կայարանի մոտ դհոլ-զուռնով տոնում էին դաժան երկրաշարժը, ուրախանում էին մեր դժբախտության վրա»,- երկրաշարժյան հիշողություններին անդրադառնալով՝ պատմում է ՀՀ վաստակավոր արտիստ Հովհաննես Հովհաննիսյանը:
Ասում է` դժվարությամբ հասավ Գյումրի. հասան ավտոկայան, դատարկություն էր, ծուխ, խելագար մարդկանց երթ…
«Գնում էին մարդիկ, անդադար գնում էին, գնում էին, գնում էին...»,-հիշում է դերասանը։
Հուզվում է, պատմում, մի քանի վայրկյան լռում է...
«Եղբայրս եկավ, մոտեցավ ինձ, ազատ շունչ քաշեցի, որ նա կար... հայրս աշխատավայրում էր մնացել, և մենք տասը օր շարունակ ավերակների վրա սկսեցինք փնտրել հորս մարմինը և գտանք և հողին հանձնեցինք։ Շատ տխուր էր, շատ տխուր։ Չեմ կարող նկարագրել, թե ինչ զգացողություններ եմ ունեցել, որովհետև դժվար էր ամեն ինչ, ընտանիքի գլխավորը չկար...»,-պատմում է գյումրեցի արվեստագետը։
Մանրամասները` տեսանյութում։
Ամենից շատ դիտված
23:51 Բնակարանի վա՞րկ, թե՞ ծուղակ Փաշինյանի համար
21:19 5 մարդ է զոհվել Վորոնեժի վրա Ուկրաինայի ԶՈւ հրթիռային հարձակման հետևանքով
09:00 Մինչ մեզ Եվրոպա են «տանում», Սանոսյանի եղբայրը ՌԴ անձնագրով միլիոններ է դիզում
22:52 «Զվարթնոց»-ում ԱԱԾ-ն արգելել է 2 քահանայի վերադառնալ ՌԴ` հոգևոր ծառայությունը շարունակելու
21:39 Հզոր տորնադո՝ Սվերդլովսկում. տասնյակ տներ և մեքենաներ են վնասվել
19:30 Բաժանումից հետո Մանե Հակոբյանի հերթական ինտրիգային գրառումը
19:46 Բաքվում ԵԽ գրասենյակի ղեկավարը կանչվել է Ադրբեջանի ԱԳՆ՝ ՄԻԵԴ-ի որոշման պատճառով
20:08 Գեյջին հրաժարվել է ընդունել Ծառուկյանի նվերը, Արմանը կոշտ է արձագանքել
20:30 Ինչո՞ւ ՀՀ կառավարությունը չի արգելում ռուսական ապրանքների ներմուծումը․ Մանասերյանը բացում է փակագծերը
20:39 Այսօր Արցախի նախկին նախագահ, Բաքվի բանտում գտնվող Արկադի Ղուկասյանի ծննդյան օրն է
Ձեզ գուցե հետաքրքրի
Կապ
սոց․ ցանցեր
Կայքում հրապարակված նյութերը պարտադիր չէ, որ արտահայտեն oragir.news-ի խմբագրության տեսակետը: