«Շիշ բռնողից», «պիպետկա հավաքողից» ու «թափ տվողից» մինչև խաղաղության պայմանագիր

Ժամանակին մի անեկդոտ կար՝ վատ վարքի տեր, լպիրշ մկան ու նրան բռնած ցինիկ կատվի մասին. կատուն ոչ միայն մկան առաջարկած սեքսից է հրաժարվում, այլև զզվելի է համարում նրան ուտելը: Հիմա նման մի անեկդոտ էլ «պտտվում» է սոցցանցերում՝ դևի մոտ հայտնված «շիշ բռնողի», «պիպետկա հավաքողի», «թափ տվողի» և մնացյալի մասին. դևը չի ուզում նրանց հետ նույն անեկդոտում լինել:

Սա Փաշինյանի ու նրա ՔՊ-ական թիմի ողջ «պերճանքն» է՝ մեկը մյուսից «յուրահատուկ»: Օրինակ՝ ՔՊ-ական Արփի Դավոյանն արդարացնում է Սուրեն Պապիկյանի՝ քարոզարշավին մասնակցելը նրանով, որ Պապիկյանը, ըստ նրա, ընդամենը Պաշտպանության նախարար է, ոչ թե ԳՇ պետ, Վահագն Խաչատուրյանը, ինքն իր կարգավիճակից զարմացած, հայտարարում է, որ նախագահն ամենապատասխանատու պաշտոնն է Հայաստանում, նիկոլական ՄԻՊ-ը գնում է Գյումրի, հանդիպում գյումրեցի գերիների հարազատների հետ ու ժպտադեմ ֆոտոշարք հրապարակում Շիրակի մարզպետի հետ՝ դուետով:

Նիկոլ Փաշինյանի թիմի «մարգարիտներից» է նաև Ավանի փոխթաղապետ Ներսես Պողոսյանը, որի տանն իրականացված խուզարկությամբ այս անգամ հայտնաբերվել է քիչ չափաբաժնով հաշիշ, սակայն նա չի ցանկացել մեկնաբանություն տալ այդ մասին՝ ի տարբերություն նախորդ անգամվա, երբ արդարացել էր, թե սովորություն ունի այգուց կաթուցիչ ու ծխախոտի մնացորդներ հավաքել ու պահել գրպանում:
Այս մարդիկ կան, գոյություն ունեն և իրենց թիմակիցներով տնօրինում են մեր երկրի ճակատագիրը, «դրսերում» ներկայացնում Հայաստանը: Շուտով այս մարդկանց փոքր խումբը պատրաստվում է նաև խաղաղության պայմանագիր կնքել Ադրբեջանի հետ: Մեր հայրենիքի 75 տոկոսի ու 5000 տղաների կորստից հետո նրանց երկրորդ անգամ ձայն է տվել 680.000 ընտրող, Վեդիում էլ օրերս հաղթել է ՔՊ-ական կոկորդիլոսագետ Գարիկ Սարգսյանը: Դրա համար էլ նրանք համոզված են, որ այսքանից հետո վաստակել են մեզ ծաղրելու իրավունքը: Ու քանի զվարճալի անեկդոտ էլ ծնվի, նրանք շարունակելու են անշեղորեն գործել, քանի դեռ հանդուրժելի են և ունեն հետևորդների բանակ: