Մարգարիտներն այլևս դասական չեն

Այս սեզոնին մարգարտային զարդերը ձեռք են բերում տասնյակ նոր անհատականություններ: Դիզայներները հեռանում են ավանդական դասական թելից՝ մարգարիտները վերածելով կամ աննկատելի շեշտադրման, կամ էլ շքեղ զարդարանքի: Vogue Arabia-ն գրում է, որ կարծես թե այս քարը վերջապես հրաժարվում է սահմանափակվել մեկ ոճով:

Դարեր շարունակ մարգարիտները կապված են եղել հարստության և բարձր կարգավիճակի հետ, իսկ այսօր դրանք հաճախ հիշեցնում են Մանհեթենի կանանց, դասական թվիդ կոստյումների և մեծ չափսի արևային ակնոցների պատկերներ՝ ինչպես Ջեքի Քենեդին: Չափազանց պատշաճ: Չափազանց հարգված:

Ժամանակն է աչքի անցկացնել ձեր մայրիկի կամ տատիկի զարդատուփերը։

Մարգարիտները հազարամյակներ շարունակ կապված են եղել հարստության հետ։ Ամենահին պահպանված նմուշներից մեկը հայտնաբերվել է մ.թ.ա. մոտ 420 թվականին ապրած պարսկական արքայադստեր սարկոֆագում։ Հին Հռոմում, ըստ լեգենդի, Հուլիոս Կեսարը մարգարիտ կրելը սահմանափակել է միայն իշխող դասի անդամների համար։

19-րդ դարի վերջին և 20-րդ դարի սկզբին դրանք դարձան եվրոպական միապետության և ամերիկյան սոցիալական էլիտայի սիրելի զարդարանքը։ Արտ Դեկոյի դարաշրջանում երկար մարգարտե վզնոցները դարձան ժամանակակից ոճի խորհրդանիշ, իսկ թանկարժեք քարն ինքնին գերազանցեց պաշտոնական առիթները և տեղ գտավ առօրյա զգեստապահարաններում։

Այսօր մարգարիտները կրկին փոխում են իրենց բնույթը։

Միջազգային ցուցադրություններում մարգարտային զարդերը դարձել են սեզոնի հիմնական աքսեսուարների միտումներից մեկը։ Սակայն Մերձավոր Արևելքում դրանց նշանակությունը միշտ ավելի խորն է՝ թե՛ զարդերի, թե՛ ժամանակակից նորաձևության մեջ։

Դարեր շարունակ Պարսից ծոցի ջրերը արտադրել են աշխարհի ամենաարժեքավոր բնական մարգարիտներից մի քանիսը։ Բասրայի մարգարիտները հատկապես գնահատվել են իրենց բացառիկ փայլի համար։

Մարգարտի որսը այնքան խորն է արմատացած տարածաշրջանի մշակույթում, որ Բահրեյնը հպարտանում է Մարգարիտների որսի ճանապարհով, որը ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում է և կապում է վաճառականների տները, ափամերձ գիծը, Բու Մահեր ամրոցը և ծովի հատակի այն վայրերը, որտեղ ժամանակին հավաքվել են մարգարիտներ։