ՊարArt․ Պարը դարձել էր Հայաստանը ներկայացնելու լեզուն․ Սրբուհի Բաբայան

Oragir.News-ի «ՊարArt» հաղորդաշարի հյուրն այս շաբաթ ԵՊՊՔ-ի վաստակաշատ պարուսույց, Երևանի քաղաքապետարանի մշակույթի պատվավոր գործիչ, ՀՀ մշակույթի նախարարության և Համո Սահյանի անվան ոսկե մեդալակիր, Մովսես Խորենացի մեդալակիր Սրբուհի Բաբայանն է:

Բաբայանը տարիներ շարունակ կապված է հայ պարի հետ։ Նրա կյանքի ուղին լի է եղել արվեստով, նվիրումով ու սիրով դեպի բեմը։ Նա ոչ միայն թողել է իր խոր հետքը Պարի Պետական անսամբլում, այլև այդ փորձն ու սերը կարողանում է փոխանցել սերունդներին:

Սրբուհի Բաբայանը պատմեց պարարվեստում իր առաջին քայլերի մասին, որն սկսել է դասական բաժնում՝ աստղային դասարանում սովորելով անվանի արվեստագետների մոտ, ինչպիսիք էին՝ Ռուսաստանի ժողովրդական արտիստ Մաքսիմ Մարտիրոսյանը, Վիկտոր Բորիսովը և այլք: Կյանքի և ճակատագրի բերմամբ նա չի շարունակել իր կարիերան դասական պարով, և ընտրել է հայկական պարը՝ իր ամուսնու հետ, որի հետ էլ հաճախել է պարի պետական անսամբլ:

Նա նշեց, որ Վանուշ Խանամիրյանը շատ մեծ ջերմությամբ է իրենց ընդունել անսամբլում և նույնիսկ առաջին հենց պահից Բաբայանին մենապար է վստահվել. «Ես հայտնվեցի պարի պետական անսամբլում, այնտեղ արդեն կային կայացած պարուհիներ: Այդ ասպարեզն ինձ այդքան էլ ծանոթ չէր, քանի որ ես դասական բաժինն էի ավարտել, բայց սիրեցի այն շատ, և 37 տարի եղա բեմում՝ որպես մենապարուհի»:

Oragir.News-ի հյուրը հիշեց անսամբլի հիշարժան դրվագներից, շրջագայություններից, թե որքան սիրով ու կարոտով էին հայությունը օտարության մեջ սպասում պարի պետական անսամբլին:

Բաբայանը երկար տարիներ է, ինչ դասավանդում է ԵՊՊՔ-ում, իր փորձն ու գիտելիքները փոխանցել է բազում սերունդների: Քննարկեցինք նաև, թե ինչպես է սերունդը տարեցտարի փոխվում, դառնում ավելի անտարբեր, մինչդեռ ժամանակին պարը համարվում էր Հայաստանը ներկայացնող լեզուն։

Մանրամասները՝ տեսանյութում․