Ներքին
2 տարի առաջ - 20:26 22-11-2023
Պատմության նվիրյալը․ այսօր բացառիկ գիտնական Հակոբ Մանանդյանի ծննդյան օրն է
Այսօր հայ պատմագիտության ականավոր ներկայացուցիչ, բանասեր և աղբյուրագետ Հակոբ Մանանդյանի ծննդյան օրն է։
Մանանդյանի անունը հայտնի էր ոչ միայն Հայաստանում ու ԽՍՀՄ-ում, այլեւ եվրոպական երկրներում. նա այն հազվագյուտ գիտնականներից էր, որ խորապես ու լրջորեն զբաղվել է բազմաթիվ ու տարատեսակ խնդիրներով` յուրաքանչյուր ոլորտում թողնելով սեփական ձեռագիրը, ինչը, անշուշտ, արդյունք էր ստացած բազմակողմանի ու հիմնավոր կրթության։
ԵՊՀ-ում նա առաջինն է դասավանդել հայ ժողովրդի հին և միջնադարյան պատմություն՝ միաժամանակ լինելով նորաբաց համալսարանի ռեկտորը, իսկ 1931թ. ընդհատել է մանկավարժական աշխատանքը և զբաղվել միայն գիտական գործունեությամբ:
Գրականագետ Գառնիկ Ստեփանյանն իր հուշերում գրում է, թե ինչպես տպարանում, երբ ինքը գրաշարի աշխատանք էր կատարում, ծանոթացել է Մանանդյանի հետ։
«Մի օր գրաշարանոց մտավ բարձր հասակով, ազնվական տեսքով մի մարդ և դանդաղ քայլերով մոտեցավ ինձ: Ասել էին, որ ես եմ իր գրաշարը: Եկավ կանգնեց մոտս. հանեց թերթի մեջ փաթաթված ձեռագիրը և հանձնեց ինձ, հարցնելուց հետո, թե ե՞ս էի շարելու «Կշիռների» շարունակությունը: Ցանկացավ նախորդ մամուլի օտիսկը ստանալ: Կատրեցի պահանջը:
Բացատրեց ինչ-որ բան, հատկապես մի աղյուսակի հետ կապված, որը պարունակում էր անուններ, թվեր, ծանոթագրություններ` բաժանված սյունակների:
Դրանից հետո արդեն ավելի հաճախ էինք հանդիպում: Մանանդյանը բնավորությամբ շատ էր տարբեր հետագայում իմ ճանաչած գիտնականներից: Ոչ մի ավելորդ զրույց, ոչ մի կողմնակի հարց նրան չէր զբաղեցնում: Խոսում էր միայն աշխատանքի հետ կապված խնդիրների մասին, մենք էլ չէինք համարձակվում շեղել նյութից:
Գրում էր ընթեռնելի ձեռագրով, մարգարտաշար տողերով: Գեթ ես նրանից ավելի մաքուր ձեռագիր ունեցողի չեմ հանդիպել իմ 15 տարվա գրաշարական կյանքի ընթացքում:
․․․․Ծխում էր: Ծխում էր ոչ թե պատրաստի գլանիկներ, այլ բարակ թղթի մեջ փաթաթած ծխախոտ, այն էլ տարօրինակ ծիսակատարությամբ: Հանում էր ծխախոտատուփը, որի մեջ էին տանը պատրաստված սիգարետները, վերցնում էր դրանցից մեկը, կիսում էր, կեսը ամրացնում փոքրիկ ծխամորճի ծայրին ու ծխում, մյուս կեսն էլ թողնելով հաջորդ անգամվա: Անշուշտ, այս բանը կատարում էր քիչ ծխելու նկատառումով:
Բացի հայերենից, ռուսերենից, գերմաներենից, հիմնովին տիրապետում էր հին հունարենին: Իր աշխատությունների վերջում տրվող ամփոփումները սովորաբար գրում էր ռուսերեն և գերմաներեն, որ շարում էի առանց բան հասկանալու:
Չնայած վերին աստիճանի կիրթ, ծանրաբարո վարքագծին, ուրիշների գրածների մասին կարծիք հայտնելու զգուշությանը, իրեն թույլ էր տալիս շողումներ այդ սկզբունքից, հանուն գիտության շահերի»:
Մանանդյանի անունը հայտնի էր ոչ միայն Հայաստանում ու ԽՍՀՄ-ում, այլեւ եվրոպական երկրներում. նա այն հազվագյուտ գիտնականներից էր, որ խորապես ու լրջորեն զբաղվել է բազմաթիվ ու տարատեսակ խնդիրներով` յուրաքանչյուր ոլորտում թողնելով սեփական ձեռագիրը, ինչը, անշուշտ, արդյունք էր ստացած բազմակողմանի ու հիմնավոր կրթության։
ԵՊՀ-ում նա առաջինն է դասավանդել հայ ժողովրդի հին և միջնադարյան պատմություն՝ միաժամանակ լինելով նորաբաց համալսարանի ռեկտորը, իսկ 1931թ. ընդհատել է մանկավարժական աշխատանքը և զբաղվել միայն գիտական գործունեությամբ:
Գրականագետ Գառնիկ Ստեփանյանն իր հուշերում գրում է, թե ինչպես տպարանում, երբ ինքը գրաշարի աշխատանք էր կատարում, ծանոթացել է Մանանդյանի հետ։
«Մի օր գրաշարանոց մտավ բարձր հասակով, ազնվական տեսքով մի մարդ և դանդաղ քայլերով մոտեցավ ինձ: Ասել էին, որ ես եմ իր գրաշարը: Եկավ կանգնեց մոտս. հանեց թերթի մեջ փաթաթված ձեռագիրը և հանձնեց ինձ, հարցնելուց հետո, թե ե՞ս էի շարելու «Կշիռների» շարունակությունը: Ցանկացավ նախորդ մամուլի օտիսկը ստանալ: Կատրեցի պահանջը:
Բացատրեց ինչ-որ բան, հատկապես մի աղյուսակի հետ կապված, որը պարունակում էր անուններ, թվեր, ծանոթագրություններ` բաժանված սյունակների:
Դրանից հետո արդեն ավելի հաճախ էինք հանդիպում: Մանանդյանը բնավորությամբ շատ էր տարբեր հետագայում իմ ճանաչած գիտնականներից: Ոչ մի ավելորդ զրույց, ոչ մի կողմնակի հարց նրան չէր զբաղեցնում: Խոսում էր միայն աշխատանքի հետ կապված խնդիրների մասին, մենք էլ չէինք համարձակվում շեղել նյութից:
Գրում էր ընթեռնելի ձեռագրով, մարգարտաշար տողերով: Գեթ ես նրանից ավելի մաքուր ձեռագիր ունեցողի չեմ հանդիպել իմ 15 տարվա գրաշարական կյանքի ընթացքում:
․․․․Ծխում էր: Ծխում էր ոչ թե պատրաստի գլանիկներ, այլ բարակ թղթի մեջ փաթաթած ծխախոտ, այն էլ տարօրինակ ծիսակատարությամբ: Հանում էր ծխախոտատուփը, որի մեջ էին տանը պատրաստված սիգարետները, վերցնում էր դրանցից մեկը, կիսում էր, կեսը ամրացնում փոքրիկ ծխամորճի ծայրին ու ծխում, մյուս կեսն էլ թողնելով հաջորդ անգամվա: Անշուշտ, այս բանը կատարում էր քիչ ծխելու նկատառումով:
Բացի հայերենից, ռուսերենից, գերմաներենից, հիմնովին տիրապետում էր հին հունարենին: Իր աշխատությունների վերջում տրվող ամփոփումները սովորաբար գրում էր ռուսերեն և գերմաներեն, որ շարում էի առանց բան հասկանալու:
Չնայած վերին աստիճանի կիրթ, ծանրաբարո վարքագծին, ուրիշների գրածների մասին կարծիք հայտնելու զգուշությանը, իրեն թույլ էր տալիս շողումներ այդ սկզբունքից, հանուն գիտության շահերի»:
Ամենից շատ դիտված
16:00 Ողբերգական ավտովթարի պատասխանատուն նաև կառավարությունն է
20:51 Ինչպես է կայծակը հարվածում Սևանավանքի խաչին
19:59 Մի ամբողջ պետական բյուջե վստահել ենք մի մարդու, ով առաքինություն է համարում պարտք վերցնելը
22:02 Նարեկ Նալբանդյանը միայն մեկ բան պետք է ապացուցի` իր ահռելի կարողության օրինականությունը
08:19 Սերժ Սարգսյանն այցելում է Վեհափառին, նրանք առանձնանում են և մոտ 2 ժամ զրուցում․ «Հրապարակ»
15:59 Իշխանություններն էլ են արդեն մեծահարուստ, ինչ հարուստների հետ կապի մասին է խոսքը. հարցում
21:59 Կանգառը՝ ավտոկայանատեղի․ ուղևորները մեքենաների արանքով են հասնում ավտոբուսին
18:09 Սահմանադրական փոփոխությամբ Փաշինյանը բոլոր դատավորներին դնելու է տոտալ կախվածության մեջ
09:53 «44-օրյա պատերազմում զոհերի թիվը 3755 է»․ ՀՀ նախագահի աշխատակազմը վրիպակ է որակել նախագահի հնչեցրած թիվը
22:16 ՆԱՏՕ-ի չափանիշներով ինքնագնահատում՝ ՀՀ ՊՆ խաղաղապահ բրիգադում
Ձեզ գուցե հետաքրքրի
Կապ
սոց․ ցանցեր
Կայքում հրապարակված նյութերը պարտադիր չէ, որ արտահայտեն oragir.news-ի խմբագրության տեսակետը: