Պատերազմի ժամանակ եմ գրել՝ եղբորս զոհվելուց հետո․ արցախցի 17-ամյա աղջիկն իր «Դեպի երազանք» գրքի մասին

«Դեպի երազանք»․ ստեփանակերտցի 17-ամյա Վիկտորիա Միքայելյանի գիրքն այսպես է կոչվում։ 44-օրյա պատերազմի ժամանակ է գրել գիրքը, այն իր կորստի, ցավի, և այդ ամենի հաղթահարման մասին է։ Վիկտորիան 44-օրյա պատերազմի ժամանակ 14 տարեկան էր, ասում է՝ հիմա մեծացել ու ավելի ուժեղ է դարձել։

Արցախցի աղջիկը Oragir.News-ի հետ զրույցում ասաց, որ գիրքը երկար ժամանակ տպագրել չէր հաջողվում․

«44-օրյա պատերազմի ժամանակ եմ գրել՝ եղբորս զոհվելուց հետո։ Մի քանի անգամ տպագրության հարցերով Արցախից Հայաստան եմ եկել, բայց ամեն անգամ մի բան խանգարել է։ Մի անգամ հասնում ենք Գորիս ու կարդում, որ Տեղ գյուղում թեժ մարտեր են ընթանում՝ օգոստոսյան իրադարձությունների ժամանակ էր։ Գիրքս տպագրելու վերջին փորձը նոյեմբերի 12-ին արեցի, Երևանում կապվեցի տպարանի հետ, ամեն ինչ արդեն կարգավորված էր, ու հաջորդ ամիս պետք է գայի Երևան, որ տպագրեինք։ Մեկ ամիս անց էլ ճանապարհները փակվեցին, չհասցրեցի։ Հիմա մի քիչ տարակուսում եմ, մտածում եմ, գուցե երկրորդ մասն էլ գրե՞մ, հետո տպագրեմ»։ Վիկտորիան մի քանի անգամ կարդացել է գիրքը, փոփոխություններ անելու անհրաժեշտություն կար, բայց չի արել, ցանկացել է թողել այնպես ինչպես կար, որովհետև «շատ անկեղծ է գրված»։

«Ասացի՝ կթողնեմ այնպես ինչպես 14 տարեկան փոքրիկ աղջնակն էր գրել, ով ուներ շատ երազանքներ, ով թողել էր ամեն ինչ ու եկել մի ուրիշ տեղ։ Բոլորի հոգսը ես ինձ վրա էի վերցրել, այդ ժամանակ արդեն եղբորս էինք կորցրել, բոլորն արդեն ուժասպառ էին, չէին հասկանում՝ ինչ է կատարվում ու ես որոշեցի, որ պետք է ինձ հավաքեմ, որովեհետև այդ պահին իրավունք չունեի ո՛չ կոտրվելու, ո՛չ հետ նայելու, ես պետք է առաջ նայեի ու ծնողներս պետք է զգային, որ հենարան ունեն»։

17-այմա Վիկտորիան շուրջ 2 տարի է նաև SMM-ով են զբաղվում։ Արցախում շատ նախագծեր ուներ, բժշկուհու, ոսկու շուկայի, կոսմետոլոգների էջեր էր վարում։ Վիկտորիան այստեղ էլ է մի քանի էջեր վարում, նաև քննության համար է պարապում, ասում է՝ փորձում է ամեն կերպ իրեն զբաղեցնել, որ չհիշի կատարվածը։