Սուրբ Գրքում 365 անգամ՝ ամեն օրվա համար հիշեցում կա՝ մի՛ վախեցիր. Արման դպիր Բաղդասարյան

Համացանցի ընթերցողներիս համար չբացահայտված ոլորտ է հոգևոր աշխարհը, իսկ կրթական խնդիրների մասին խոսելիս գրեթե երբեք չեք հանդիպի ճեմարանական կրթության մասին դիտարկումների:

Oragir.News-ն այսօր ներկայացնում է սասունցիների ընտանիքում ծնված երիտասարդի՝ Սևանի Վազգենյան հոգևոր դպրանոցի 4-րդ լսարանի սան Արման դպիր Բաղդասարյանի՝ պատմությունից դեպի հոգևոր ձգված փնտրումների պատմությունը:

Արման դպիր Բաղդասարյանը մեծացել է սասունցիների ընտանիքում՝ մշտապես զգալով ազգայինի ավանդույթների-գաղափարների զորությունը: Դեռ փոքրուց փորձել է բացահայտել իր՝ մարդու, հայի պատմությունը: Փնտրտուքները շարունակվում են մինչ օրս: Սկզբում որոշել էր Պատմության ֆակուտետում ուսսանել, բայց հետո ճանապարհը շարունակել է դեպի հոգևոր դպրանոց, քանի որ հոգին իրեն խաղաղված է զգում եկեղեցում: «Ուր էլ գնում եմ, եկեղեցի եմ գտնում, և հենց եկեղեցի եմ մտնում, այնտեղ ինձ զգում եմ՝ կարծես իմ հոր տանը՝ այդքան հարազատ»:

Նա պատմում է, որ ընտանիքն իր որոշումը շատ լավ է ընդունել. «Որևէ հոգևորական բարեկամ չունեմ, բայց հոգևորականների նկատմամբ մեր տանը ակնածանք կար»:

Հոգևորական առաքելությունը 21-րդ դարում շատ ավելի ծանր է, քանի որ հիմա նույն մարտահրավերները չեն, ինչ անցյալում. ըստ Արման դպիր Բաղդասարյանի՝ ժամանակակից աշխարհը, տեխնոլոգիական զարգացումները, գիտության փորձը՝ կլանել կրոնը, լուրջ խնդիրների առաջ է կանգնեցնում հոգևորականներին: «Եվ այստեղ մենք փորձում ենք գիտության հետ մեկտեղ ճանաչել կրոնական-հավատքային այնպիսի նրբություններ, որոնցով կկարողանանք մարդկանց հոգիները բացել»,- ասում է նա:

Այստեղ՝ հոգևոր ասպարեզում, իհարկե, ճանապարհը հարթ չի եղել. տեսել է խնդիրներ, ունեցել հիասթափություններ. «Ճեմարանում, այո, շատ դժվարություններ կան, բայց այդ դժվարությունները Տիրոջով հաղթահարելի են»,- ասում է:

Պատերազմը, իր դիտարկմամբ, բացահայտեց նաև հոգևոր ոլորտի բացերը, շատ բան փոխվեց, և նոր խնդիրներ դրեց հոգևորականների առաջ. Մեծ կորուստներ ունեցած մարդիկ հաճախ եկեղեցում են մխիթարություն փնտրում: «Մարդիկ փափագում են վերստին տեսնել իրենց զավակներին, հայրերին,- ասում է նա:- Եվ պիտի հիշենք, որ Սուրբ Գրքում 365 անգամ՝ ամեն օրվա համար հիշեցում կա՝ մի՛ վախեցիր»: