Պատերազմից 5 է պակաս, ժողովուրդը բամբասանքներ է «ծամում»՝ ծիրան, Կիրկորով, պոլիտեխնիկի դիպլոմներ

ՀՀ Սահմանադրությամբ՝ Հայաստանի Հանրապետությունում իշխանությունը պատկանում է ժողովրդին, սակայն, ինչպես ժողովուրդն է ասում, Սահմանադրության հայ-հայը գնացել, վայ-վայն է մնացել: Այս իշխանությունները բռնաբարել են մայր օրենքը, իսկ Նիկոլ Փաշինյանն ասել է՝ պետությունը ես եմ, կուզեմ՝ բանավոր փոխհամաձայնությամբ հողեր կտամ թշնամուն, կուզեմ՝ իմ անձնական օգտագործման ՔՊ-ականներին պատանդ կպահեմ՝ կոմպրոմատի ուժով, կուզեմ՝ Սահմանադրության օրը եղջերու կկերակրեմ:

Թեեւ ըստ սահմանադրության՝ իշխանության յուրացումը որևէ կազմակերպության կամ անհատի կողմից հանցագործություն է, բայց դե հիմա ում է դա հետաքրքիր: Հանրությունը զբաղված է կարճաժամետ հոգսերով ու ուրախություններով, բամբասանքներ «ծամելով»՝ Լարս, ծիրան, Կիրկորով, պոլիտեխնիկի դիպլոմներ, Մարիամիկի նոր իմիջ, Զվարթնոցի տաճարի քեֆ-ուրախություն, ստամոքսի կարիքներ:

Ընդհանրապես, Հայաստանում ապրում է սպառողի հոգեբանությամբ մի ստվար զանգված, որի գերնպատակը միայն այսրոպեական հետաքրքրություններն են ու հաճույքները: Այս իշխանություններն այլասերել են ամեն նվիրական բան, շատերին չի հուզում պատերազմի վտանգը, թշնամու մոտ պահվող ռազմագերիների ճակատագիրը, պետության հիմնասյուների անկումը:

Հիմա Հայաստանում կարելի է վճարել մեկ ժամվա համար ընդամենը 500 հազար դրամ ու քեֆ անել ցանկացած պատմամշակութային հուշարձանի տարածքում, կարեւորը թղթերով ամեն ինչ կարգին լինի: Պատկերացրեք, ինչ-որ արաբ Հուսեյն որոշեր իր նշանադրության խնջույքն անել Քեոփսի բուրգի քթի տակ՝ վճարելով մի քանի հազար դոլար, կամ իտալացի Դոնատոն Կոլիզեումի կողքին իր ծննդյան տարեդարձի առիթով սեղան փռեր: Հայաստանում նման բաները հեշտ են կուլ տալիս, դա ի՞նչ է, որ չմարսվի: Մարսվել է մեր հայրենիքի տարածքների 72%-ի կորուստը, 5000 տղաների թանկ արյունը…Եվ Նիկոլ Փաշինյանը դեռ վարչապետ է: