«Հայացք դրսից» հաղորդման շրջանակներում սիրված երգչուհի, ՀՀ վաստակավոր արտիստ Շուշան Պետրոսյանն անկեղծ զրույց է ունեցել, որի ընթացքում անդրադարձել է իր կյանքի ամենահիշարժան ու թանկ պահերին։
Oragir News-ը հետևել է զրույցին և առանձնացրել երգչուհու խոստովանությունը ժամանակի ու հաղթանակի խորհրդի մասին։ Հարցին, թե ժամանակի մեքենա ունենալու դեպքում ո՞ր կետ կվերադառնար՝ անցյա՞լ, թե՞ ապագա, երգչուհին առանց վարանելու ընտրել է 1994 թվականի մայիսի 28-ը։ Դա մի շրջան էր, երբ Արցախյան առաջին պատերազմում հաստատվել էր զինադադարը, և հայ ժողովուրդը տոնում էր իր հաղթանակը։
«Ժամանակը հետ կտայի, բայց որևէ մեկին չհանդիպելու համար։ 1994 թվականի մայիսի 28-ն էր, երբ մի քանի օր առաջ հաղթանակի պայմանագիրն էր կնքվել, պատերազմը կասեցվել էր, մենք հաղթել էինք։ Այդ օրերին մենք՝ Երգի պետական թատրոնի երիտասարդ արտիստներով, երգում էինք մեր բանակի զինվորների, գեներալների ու հրամանատարների համար»,- պատմել է երգչուհին։
Շուշան Պետրոսյանը նաև հիշեցրել է մի պատմական փաստ, որը կապված է հենց այդ օրվա հետ։ Հենց 1994-ի մայիսի վերջին է որոշվել, որ հայտնի ու սիրված «Երազ իմ երկիր» ստեղծագործությունը պետք է դառնա հայկական բանակի խորհրդանշական հիմնը։
Երգչուհու այս հիշողությունները մեծ արձագանք են գտել հանրության շրջանում՝ արթնացնելով հպարտության և միասնականության այն զգացումները, որոնք բնորոշ էին 90-ականների հաղթական մայիսին։