Միգուցե Հակոբ Մովսեսն ինքն էլ է ամաչում իր պաշտոնից

Գոռ Մադոյանի գրառումը․

«Հանրային ռադիոյի եթերում լսում եմ Հակոբ Մովսեսին: Մովսեսը ներկայացվում է որպես բանաստեղծ, թարգմանիչ։

Բայց Մովսեսը պետական պաշտոնյա է՝ Հեռուստատեսության և ռադիոյի հանձնաժողովի անդամ՝ նշանակված ու ընտրված իշխանության կողմից: Խոսում է ակնհայտ քաղաքական թեմաներով` խաղաղություն, խաղաղության կոնցեպտ, վաշինգտոնյան համաձայնագիր, անվտանգություն, և այլն: Խոսում է քաղաքական իրադարձությունների ֆոնին ու այդ թեմաներով:

Սակայն, հարցը դա չէ, այլ կամա/ակամա անարգանքը լսողների ու դիտողների նկատմամբ: Ինչո՞ւ լսողներին ու դիտողներին չհայտնել, որ եթերում խոսողը պաշտոնյա է, թող մարդիկ իրենք եզրակացություն անեն: Պաշտոնյա` իշխանության կողմից առաջադրված ու ընտրված, նրանց գաղափարակիցը: Միգուցե Մովսեսն ինքն էլ ամաչում իր պաշտոնից, եւ խնդրել էր իրեն որպես բանաստեղծ/թարգմանիչ ներկայացնել: Միգուցե, այդպիսով փորձում է իրեն ավելի չեզոք, իշխանությունից վեր մեկը ներկայացնել: Եթե ամաչում է, ապա ինչու հրաժարական չի տալիս կամ հրաժարվում աշխատավարձից: Եթե չի ամաչում, ապա ինչու չի նշում իր պաշտոնյա լինելը:

Չէ որ նրա դիտարկումներն ու մտորումները կարող են առնվազն շահախնդրություն ու միակողմանիություն ունենալ եւ այդ դիտանկյունից առավել քան կարեւոր է նշել հյուրի պաշտոնյա լինելն ու իշխանության հետ կապ ունենալը»: