Ջուր հասցրու, որ սարեր շուռ տաս․ ժողովրդի հետ, ժողովրդի համար

Թավշյա հեղափոխականներին հեղափոխության օրերին «ջուր հասցնող» Գագիկ Ծառուկյանը ձեւատել է Հատիսը: «Ժողովրդի հետ, ժողովրդի համար» սկզբունքով նա Հիսուսի հսկայական արձան է ցանկանում տեսնել Հատիսի գագաթին, եւ պարզվում է՝ արդեն նրան օտարվել է Հատիս լեռան գագաթը, եւ այդ տարածքն էլ ներառում է հնավայրը: Ընդ որում, Հատիսն էլ տեղով բնական հուշարձան է:

Այս իշխանությունները փողի համար պատրաստ են ամեն ինչի, քանի որ եկվորի հոգեբանություն ունեն, եւ ջրհեղեղն էլ ընդունելի են համարում իրենցից հետո: Եթե վաղը նույն Ծառուկյանը կամ մեկ այլ օլիգարխ ցանկանա սեփականաշնորհել Սեւանա լիճը, ափերը կաֆելապատել ու շրջակայքում ոսկե խաչերը բաշերին՝ առյուծներ շարել, որեւէ խնդիր չի ծագի: Չէ՞ որ Հայաստան մտնող ջրերի ակունքները վաղուց նվիրվել են ադրբեջանցիներին, մեր գործարարները ինչո՞ւ պիտի չօգտվեն սեփական երկրի բարիքներից:

ԿԳՄՍ նախարար Դումանյանը թեեւ ներկա է եղել կառավարության նիստին հարցի քննարկման ժամանակ, սակայն հայտարարել է, որ իբր մամուլից է տեղեկացել արձանի տեղադրման վայրի մասին: Այնուհետեւ նախարարության արձագանքի այդ պարբերությունը խմբագրվել է: Ավելի ուշ Դումանյանը սրբագրել է իրեն, թե չունի փաստեր, որ նման արձան տեղադրելը անթույլատրելի է, ինչպես չունի փաստեր, որ այն պահանջված է: Ինքը սեփական կարծիք ընդհանրապես չունի, դրա համար ամեն բան թղթից է կարդում պաշտոնական հանդիպումների ժամանակ:

Ինչ վերաբերվում է իշխանություններին, նրանք որդեգրել են «ոչինչ թշնամուն» սկզբունքը: Գուցե մտածում են՝ մեր եղածը մեր «արդար ձեռքով» ավերենք, թող թշնամին գործի միայն գրավյալ տարածքներում: