Շնորհավո՛ր տոնդ, իմ վարդագույն քաղաք, դու այն հավերժական Երևանն ես, որում ամփոփվում է մեր ապագայի հույսը
ՊԵԿ նախկին նախագահ Դավիթ Անանյանը գրում է. «Մենք յուրաքանչյուր տարվա հոկտեմբերի երկրորդ կիրակի օրը նշում ենք մեր քաղաքամայր Երևանի ծննդյան տոնը։
Շնորհավո՛ր տոնդ, իմ վարդագույն քաղաք, շնորհավոր 2807-ամյակդ։ Դու միաժամանակ և՛ աղջիկ ես՝ գեղեցկությամբ վառվող, և՛ մայրիկ ես` գորովանքով գրկախառնվող` և՛ տատիկ՝ հիշողությամբ մեծ ու հզոր։ Քեզ հետ զրուցելիս միշտ մտածում ես, թե ինչպես կարելի է լինել այդքան հին ու այդքան չարաճճիորեն երիտասարդ։
Եթե Հայրենիքը մեր բոլորիս հայրն է, ապա դու, Երևան, այն մայրն ես, որին երբեմն ուզում ես հակաճառել, բայց միշտ վերադառնում ես նրա գիրկը։ Քո փողոցներում ծնվել են մեր հաղթանակների երգերը, քո պատերի տակ հնչել են նաև մեր ցավերը։ Դու մեր հավաքական հիշողությունն ես՝ կենդանի, շնչող ու երբեմն քմահաճ։
Բայց այս դժվարին ժամանակներում, երբ փորձում են մեզ պարտադրել «Իրական Հայաստանի» հայեցակարգը՝ մերժելով պատմականն ու երանելի ամեն մի հիշողություն, սկսել եմ մտավախություն ունենալ․ հանկարծ մի օր չկարծեն, թե քո ծննդյան թիվը կարելի է «վերագտնել» ըստ նոր քաղաքական ճաշակի։ Ասես քո հազարամյակները կարելի է կտրել ու նորից հաշվել՝ նայելով ոչ թե Արին Բերդին, այլ իշխանության «նոր» օրացույցին։
Սակայն, իմ Երևան, քո հազարամյակները չեն կարող փոխվել իշխանական քմահաճույքներից, քո հիշողությունը չի կարող ջնջվել ժամանակավոր վկայականներով։ Դու այն հավերժական Երևանն ես, որից սկսվում է և որում ամփոփվում է մեր ապագայի հույսը»։
Շնորհավո՛ր տոնդ, իմ վարդագույն քաղաք, շնորհավոր 2807-ամյակդ։ Դու միաժամանակ և՛ աղջիկ ես՝ գեղեցկությամբ վառվող, և՛ մայրիկ ես` գորովանքով գրկախառնվող` և՛ տատիկ՝ հիշողությամբ մեծ ու հզոր։ Քեզ հետ զրուցելիս միշտ մտածում ես, թե ինչպես կարելի է լինել այդքան հին ու այդքան չարաճճիորեն երիտասարդ։
Եթե Հայրենիքը մեր բոլորիս հայրն է, ապա դու, Երևան, այն մայրն ես, որին երբեմն ուզում ես հակաճառել, բայց միշտ վերադառնում ես նրա գիրկը։ Քո փողոցներում ծնվել են մեր հաղթանակների երգերը, քո պատերի տակ հնչել են նաև մեր ցավերը։ Դու մեր հավաքական հիշողությունն ես՝ կենդանի, շնչող ու երբեմն քմահաճ։
Բայց այս դժվարին ժամանակներում, երբ փորձում են մեզ պարտադրել «Իրական Հայաստանի» հայեցակարգը՝ մերժելով պատմականն ու երանելի ամեն մի հիշողություն, սկսել եմ մտավախություն ունենալ․ հանկարծ մի օր չկարծեն, թե քո ծննդյան թիվը կարելի է «վերագտնել» ըստ նոր քաղաքական ճաշակի։ Ասես քո հազարամյակները կարելի է կտրել ու նորից հաշվել՝ նայելով ոչ թե Արին Բերդին, այլ իշխանության «նոր» օրացույցին։
Սակայն, իմ Երևան, քո հազարամյակները չեն կարող փոխվել իշխանական քմահաճույքներից, քո հիշողությունը չի կարող ջնջվել ժամանակավոր վկայականներով։ Դու այն հավերժական Երևանն ես, որից սկսվում է և որում ամփոփվում է մեր ապագայի հույսը»։
Ամենից շատ դիտված
15:00 Կառավարությունը պիտի հրաժարական տա կամ փոխի ծրագրի 8-րդ կետը
09:06 Թրամփը կասեցրել է հակառուսական պատժամիջոցների մասին օրենքը
22:10 Լարիսա Դոլինան թարթող լույսերով է շտապել Նիկոլայ Բասկովի հոբելյանական շոուին՝ վախենալով ուշանալ ելույթից
10:58 Երևանում կորել է Ռուսաստանի 66-ամյա քաղաքացի Սվետլանա Ֆրայժին
08:32 Ռուբինյանն ընտանիքի հետ տեղափոխվել է կառավարական առանձնատուն․ «Հրապարակ»
14:40 Ոստիկանության Էրեբունու բաժնի անգործությունը դարձել է հարևանների նոր առերևույթ հանցավոր արարքների պատճառ
15:39 Իշխանության բարձր հովանու ներքո փայտածուխի 80 արտադրամասերը աղտոտում են բնությունը. լրագրող
09:36 Ինչու՞ էիք հակառուսական հիստերիա գեներացնում ու ընդդիմադիրներին «ռուսի շպիոն» պիտակավորում
15:09 Շուշիի կորուստը ու 44-օրյայի կապիտուլյացիան նշելու ենք դինոզավրերի վազքի փառատոնով
22:20 Միխայիլ Գալուստյանի նախկին կինը չի ցանկանում փոխել ազգանունը․ «Թող ես էլ երջանիկ լինեմ»
Ձեզ գուցե հետաքրքրի
Կապ
սոց․ ցանցեր
Կայքում հրապարակված նյութերը պարտադիր չէ, որ արտահայտեն oragir.news-ի խմբագրության տեսակետը: