Ընդդիմությունը քողարկում է իշխանության փոքրոգությունը

Մինչ 2020-ը Արևմուտքն առարկում էր, որ ՌԴ-ն մտնի Արցախ, քանի որ ձեռք բերված բազմակողմ պայմանավորվածությամբ՝ ռուսական զորքերը 1994-ի զինադադարից հետո դուրս էին բերվել նաև Արցախից։ Ադրբեջանը 2020-ին համաձայնեց, որ ռուսական զորքերը հետ գան, եթե ՌԴ-ն և Թուրքիան օգնեն զավթել Արցախի մեծ մասը, ներառյալ Շուշին։ ՌԴ նախագահն անձամբ էր խնդրում, որ հայերը հանձնեն Շուշին, որ դրանից հետո ռուսական զորքեր մտցնի Արցախ։ ՌԴ-ն շահագրգիռ էր, որ հայերը պարտվեն 44-օրյա պատերազմում ու հանձնեն Շուշին, քանի որ միայն դրանից հետո ՌԴ-ն կարող էր խաղաղապահի դրոշով մտնել Արցախ։ Արևմուտքն էլ, մարդասիրական մղումից ելնելով, չառարկեց, որ ռուսները ժամանակավոր տեղակայվեն Արցախում, քանի որ այնտեղ մարդասիրական աղետալի իրավիճակ էր, ՀՀ և Արցախի իշխանությունները ահազանգում էին գոյութենական սպառնալիքի մասին։ Այս պարզ պատկերը տեսնողը կդժվարանա երևակայել, որ ՌԴ-ն կամ ՀԱՊԿ-ն չեն աջակցել հայերին պատերազմում և դրանից հետո, քանի որ ՀՀ-ն չի դիմել կամ պատշաճ չի դիմել ՀԱՊԿ-ին և նրա մոդերատոր ՌԴ-ին։

Ընդդիմությունը հունիսի 10-ին Բաղրամյան պողոտայում արդարացնում էր ՀԱՊԿ գոյությունը, մեղադրում ՀՀ իշխանություններին, որոնք չեն դիմել կամ պատշաճ չեն դիմել ՀԱՊԿ-ին։ Իսկ ԱԺ շենքում ՀԱՊԿ անդամ երկրների ԱԳ նախարարները, հավանաբար, քննարկում էին, թե ինչպես են լուծարելու ՀԱՊԿ-ն ուկրաինա-ռուսական պատերազմից հետո։

ՀՀ իշխանությունը ռուսական սպառնալիքը չեզոքացնելու համար 2009-2013-ին բանակցում էր ԵՄ-ի հետ ասոցիացման համաձայնագիր ստորագրելու շուրջ, որին հաջորդելու էր անդամակցությունը ԵՄ-ին և ՆԱՏՕ-ին։ Այդ ճանապարհով են առաջ գնում մեր բախտակից երկրները։ ՀՀ-ն նույնպես անցնելու է այդ ճանապարհը վաղ թե ուշ։ Տեսանելի ապագայում ՌԴ-ն կպարտվի ուկրաինա-ռուսական պատերազմում, որից հետո կլուծարվեն ՀԱՊԿ-ն էլ, ԵԱՏՄ-ն էլ, ԱՊՀ-ն էլ։ Քաղաքական գործիչները հույս ունեն, որ այդ ժամանակ ՀՀ իշխանությունն ավարտին կհասցնի այն, ինչն ընդհատվել էր 2013-ի սեպտեմբերյան մի մութ գիշեր։

Եթե այդպես է լինելու, ապա ընդդիմությունն ինչո՞ւ է գովերգում ՀԱՊԿ-ն, ռուսանվեր ելույթներ ունենում։ Օրվա իշխանությունները, ինչպես նախկինները, վախենում են ռուսական հակազդեցությունից։ Այդ փոքրոգությունն այսօր քողարկում են ընդդիմության շնորհիվ, որը ռուսասիրական ցույց է անում, որ իշխանությունն ազատ աշխարհին ցույց տա՝ իբր ՌԴ-ին բանի տեղ է դնում «ժողովրդի» ճնշման տակ։ Ժողովուրդն այսպես խայտառակ է լինում, իսկ իշխանությունն արդարանում է, թե ժողովրդին զերծ է պահում ռիսկերից, որոնց բախվում են բախտակից ժողովուրդները։