Եկան՝ Արցախը հանձնելու, գնալու են՝ Հայաստանը հանձնած

Մեր մեջ կան մարդիկ, որ դեռ զարմանում ու անակնկալի են գալիս Թուրքիայի և Ադրբեջանի նկատմամբ այս իշխանությունների վարած բաց դռների քաղաքականությունից: Անգամ անսպասելիության զգացողություն ունեցողներ էլ կան: Եվ զարմանում ես. այլ բանի էիք սպասո՞ւմ: Այս մարդիկ 2018-ի գարնանը փողոցով ու հեղափոխությամբ եկան իշխանության, սեր ու հանդուրժողականություն քարոզող կարգախոսներով: Տեսանք, որ այդ սիրո և հանդուրժողականության իրական հասցեատերերը Թուրքիան ու Ադրբեջանն են: Իսկ մեր ներսում մեզ բաժին հանեցին ատելություն ու երկպառակություն: Եկան և հեղափոխեցին՝ ամեն ինչ շուռ տալով գլխի վայր: Այլ բան է, թե մենք ինչի էինք սպասում և ինչ ստացանք:
Սրանց իշխանության բերեցին Արցախը հանձնելու հստակ առաջադրանքով: Բայց խաղաղ ճանապարհով: Սրանք ընտրեցին պատերազմը, որպեսզի իրենց դավաճան չասեն: Պատերազմ էր, պարտվեցինք: Մեղքն էլ կբարդեն բանակի վրա, նախկինների ստեղծած ու զինած բանակի: Այդպես մի գնդակով երկու նապաստակ էին խփում: Ե՛վ Արցախի խնդրից էին ազատվում, իրենց համար բեռ ու գլխացավանք, և՛ հաղթանակն ու հերոսներին էին զրոյացնում՝ թոթափելով պատմությունից: Առհասարակ պատմության այդ տարիներն էին ջնջում: Չկա, չի եղել, եղածն էլ սխալ էր ու մոլորություն, պատմական սայթաքում, թյուրիմացություն ու սխալ:
Պատվիրողներն ասել էին Արցախը, բայց ցույց տվեցին նաև Հայաստանը: Արցախը հանձնեցիք, հիմա էլ Հայաստանը հանձնեք: Արցախյան պատերազմից հետո մենք պարբերաբար տարածքներ ենք զիջում Ադրբեջանին արդեն Հայաստանից. լիճ ու սար, ճանապարհ ու բնակավայր: Եվ այս սեփական երկրի սահմաններից ներս ընկրկելու ընթացքը շարունակվում է, քանի որ Ադրբեջանն ավելին է պահանջում՝ հետևողականորեն նոր անուններ նշելով: Այս ամենն արվում է տարածքներ ճշտելու, սահմաններ բացելու, հարևանություն անելու և խաղաղություն հաստատելու անվան տակ: Վարդագույն ապագա:
Իսկ այդ ուրվագծվող վարդագույնն ի՞նչ չափով է համնկնում սրանց պատկերացրածին, արդյո՞ք ստիպված են ավելին տալ, քան մտադրվել էին, միայն իրենք գիտեն: Դժվարը մեկ անգամ զիջելն է, որից հետո պարտադրում են դարձյալ զիջել, որովհետև ինքը զիջողն է, այդպես է կանոնը: Բացառված չէ, որ ծանր ու տեսանելի զիջումները նորից պատերազմով լինեն, որպեսզի իրենց դավաճան չասեն: Եկան Արցախը հանձնելու, գնալու են Հայաստանը հանձնած:
Հուսիկ Արա