Շտրիխներ «շիկահեր» Հայաստանի դիմագծից

Թելեգրամյան Relocation-Армения խմբում բուռն քննարկումներ են: ՌԴ-ից, Բելառուսից եւ Ուկրաինայից Հայաստան տեղափոխվածներին հետաքրքրում է մեր երկրի հետ կապված ամեն ինչ՝ սկսած բանկային քարտերից ու բջջային օպերատորներից, վերջացրած դիպլոմների ճանաչելիությամբ ու տաքսու գներով:

Ոմանք արդեն սկսել են դժգոհել մեր երկրում բարձր գներից: Մեկը նույնիսկ շեշտել է, որ Վրաստանը նախընտրելի է, քանի որ բնակարաններն ու գինին այնտեղ ավելի մատչելի են, ՌԴ-ի «ձեռքերն» էլ չեն հասնի իրենց: Նրան, սակայն, հակադարձել են, որ Վրաստանում ռուսներին չեն սիրում, իբրեւ առավելություն շատերը նշել են, որ Հայաստանում ի տարբերություն Վրաստանի՝ մեծամասնությունը խոսում է ռուսերեն, իսկ Վրաստանում միայն ավագ սերնդի ներկայացուցիչներն են խոսում, այն էլ՝ դժկամությամբ:

Ծնողներ կան,որ ցանկություն ունեն երեխաներին հայոց լեզվի դասընթացների տանել, նրանցից մեկը ճշտել է,որ հայերեն սովորելու համար մեկ ամսվա համար պետք է վճարել $200-$400:

Իսկ ընդհանրապես, Երեւանը, Գյումրին եւ մայրաքաղաքից ոչ հեռու գտնվող քաղաքները «շիկահեր» են դարձել, եւ բազմազգությունը «սազել» է մեր երկրին: Ամենուր գեղեցիկ զույգեր են զբոսնում: Սրճարաններում ու խանութներում սովորականից ակտիվ եռուզեռ է:

Երիտասարդ սլավոնացի ներգաղթյալները կենսուրախ են, ժպտուն, տարեցների աչքերում, սակայն, տխրություն կա: Ընդհանուր առմամբ, ազգությամբ ոչ հայերին մեր երկրում լավ են վերաբերվում, մի բան սակայն ընդունելի չէ․ սպասարկման ոլորտում օգտվում են առիթից: Ու քանի որ այս ամենը չի կարգավորվում, «մեղավորները» դա արդարացնում են պահանջարկից բխող առաջարկի սկզբունքով:

Արեգ Արեւյան

Լուսանկարը՝ a1plus-ի