Երեխու պես սիրտս թրթռում է Ստեփանակերտ անունը լսելիս, ծնողներիս ու եղբորս գերեզմանն ենք այնտեղ թողել. արցախցի

Արցախցի 55-ամյա Իրինա Օհանջանյանի աչքերն արցունքոտվում են, երբ պատմում է Արցախում տեսածի մասին։ Տիկին Իրինան ասում է` ապրում են, անհոգ օրերին երանի տալով։

Երազանքներն ու շատ թանկ բաներ թողել է Արցախում։

Ասում է` սիրում է Գյումրին, բայց հայրենի տուն է ուզում վերադառնալ։ Չմարող հույս ունի, որ մի օր նորից կվերադառնա Արցախ։

«Տուն, գերեզմաններ, չարչարանքով ստեղծած ապրուստ ենք թողել ու եկել։

4 տոպրակ շոր ենք բերել, ուրիշ ոչինչ։ Երեխու պես սիրտս թրթռում է Ստեփանակերտ անունը լսելիս, ծնողներիս ու եղբորս գերեզմանն ենք այնտեղ թողել»,- Oragir.News-ի հետ զրույցում պատմում է արցախցի կինը։

Իրինա Օհանջանյանը պատմում է, որ սեպտեմբերի 19-ի պատերազմի ժամանակ հացի փռում էր, մտածել է, որ կդադարեն կրակոցները, որովհետև վերջին 3 տարում Արցախում կյանքը կրակոցների տակ էր շարունակվում։ «Մարդիկ վազում էին, գոռում՝ փախեք, փրկվեք, թուրքը քաղաք է մտել։ Ես իմ աչքով եմ տեսել, թե ոնց էր թուրքական պալիցիան հրապարակում շրջում, ադրբեջաներեն էին խոսում, իրենց ես հասկանում էի»,- պատմում է Արցախից բռնի տեղահանված կինը։

Մանրամասները՝ տեսանյութում։