Հայ դավաճաններ. Ինչպես է Դավիթ Բեկը պատժում վախկոտ Պապ զորավարին
1722–1730 թվականներին Սյունիքում ծավալվեց ազատագրական պայքար, որի հիմնական նպատակն էր կանգնեցնել թուրքական ներխուժումը դեպի Արևելյան Հայաստան և ազատել Սյունիքը օտարներից։ 1722 թվականի վերջին Դավիթ Բեկը մի խումբ զինվորների հետ ժամանում է Սյունիք։ Բացի նրա քաջությունից ու հերոսական պայքարից, ժամանակակիցները և պատմիչները շեշտում են նաև Դավիթ Բեկի խիստ բնավորությունը, կարգապահությունը, ինչպես նաև տեղական բոլոր ուժերին համախմբելու կարողությունը:
Դավիթ Բեկը շատ խիստ էր հատկապես նրանց նկատմաբ, ովքեր չէին ցանկանում միաբան լինել և ընդհանրական ուժերով դուրս մղել թշնամուն Սյունիքից: Դավիթ Բեկն իր միաբանության կոչին չհետևողների հետ ևս շատ խիստ է վարվում: Այս մասին պատմիչ Լեոն մասնավորապես գրում է. «Հալիձորի Մելիք Փարսադանն ու նրա փեսա Տեր-Ավետիքը, սկզբում չկամեցան միանալ ապստամբությանը և անտես արին Դավիթ Բեկի հրավերը: Եվ ահա առաջին հարմար միջոցին Դավիթ Բեկը ձերբակալում է երկուսին, բանտարկում Շնհերի բերդում: Մելիք Ավանի կարգադրությամբ ազատվելով բանտից, մելիքն ու քահանան այլևս անհնազանդ ու անմիաբան չեն: Նրանք մտնում են գործի մեջ և հանդիսանում են, մանավանդ քահանան, հերոսներ բազմաթիվ կռիվների մեջ»: (Լեո, Երկերի ժողովածու, հատոր 5, Երևան, 1986, էջ 474):
Այս ամենը տեսնելով, մի շարք մելիքներ և զինվորականներ միանգամից միանում են Դավիթ Բեկին, քանի որ գիտակցում են հակառակ դեպքում ինչպիսի խիստ միջոցների կարող է դիմել զորավարը: Ներքին դավաճաններին պատժելուց զատ Դավիթ Բեկը չէր հանդուրժում նաև վախկոտությունը, ինչը կնպաստեր թշնամու կողմից հայկական զորքերի նկատմամբ հաղթանակին: Որքան էլ մարտի դաշտում զորավարներն ու զինվորները անվանի լինեին, վախկոտության մեկ դեպքն անգամ բավական էր, որ Դավիթ Բեկը պատժեր նմանատիպ զորավարին:
Անվանի զորավարը չներեց նաև Կալերի Պապ զորավարին, ով թուրքերի դեմ պայքարում դրսևորեց վախկոտություն: «Օրդուբադի կողմից մեծ քանակությամբ թուրքեր հարձակվում են Դաշտուն ավանի վրա: Նրանց դեմ իր զորքով դուրս է գալիս Կալերի Պապ զորավարը, բայց վախկոտի մեկն է դառնում և, տեսնելով թշնամու բազմությունը, վատաբար փախչում է: Դավիթ Բեկը, լսելով այս բանը, անձամբ մի զորաբաժին է տանում թուրքերի դեմ, որոնք կարողացել էին, օգտվելով Պապի վախկոտությունից, ավերել շրջակա հայ գյուղերը: Հարձակվողները փախչում են Դավիթ Բեկի առաջից, բայց հայ զորավարը դրանով չի բավականում: Պապը հարց ու փորձի է կանչվում և իր երկչոտության համար գլխատվում է Դավիթ Բեկի հրամանով: Եվ դեռ պետք է աչքի առաջ ունենալ, որ Պապը դրանից առաջ զորքերի մի լավ առաջնորդ էր հանդիսացել»: (Նույն տեղում, էջ 475):
Այսպես Դավիթ Բեկը չներեց հայ վախկոտ զորավար Պապին և գլխատեց նրան, ում վախկոտության արդյունքում հայկական զորքերը կարող էին պարտություն կրել:
Դավիթ Բեկը շատ խիստ էր հատկապես նրանց նկատմաբ, ովքեր չէին ցանկանում միաբան լինել և ընդհանրական ուժերով դուրս մղել թշնամուն Սյունիքից: Դավիթ Բեկն իր միաբանության կոչին չհետևողների հետ ևս շատ խիստ է վարվում: Այս մասին պատմիչ Լեոն մասնավորապես գրում է. «Հալիձորի Մելիք Փարսադանն ու նրա փեսա Տեր-Ավետիքը, սկզբում չկամեցան միանալ ապստամբությանը և անտես արին Դավիթ Բեկի հրավերը: Եվ ահա առաջին հարմար միջոցին Դավիթ Բեկը ձերբակալում է երկուսին, բանտարկում Շնհերի բերդում: Մելիք Ավանի կարգադրությամբ ազատվելով բանտից, մելիքն ու քահանան այլևս անհնազանդ ու անմիաբան չեն: Նրանք մտնում են գործի մեջ և հանդիսանում են, մանավանդ քահանան, հերոսներ բազմաթիվ կռիվների մեջ»: (Լեո, Երկերի ժողովածու, հատոր 5, Երևան, 1986, էջ 474):
Այս ամենը տեսնելով, մի շարք մելիքներ և զինվորականներ միանգամից միանում են Դավիթ Բեկին, քանի որ գիտակցում են հակառակ դեպքում ինչպիսի խիստ միջոցների կարող է դիմել զորավարը: Ներքին դավաճաններին պատժելուց զատ Դավիթ Բեկը չէր հանդուրժում նաև վախկոտությունը, ինչը կնպաստեր թշնամու կողմից հայկական զորքերի նկատմամբ հաղթանակին: Որքան էլ մարտի դաշտում զորավարներն ու զինվորները անվանի լինեին, վախկոտության մեկ դեպքն անգամ բավական էր, որ Դավիթ Բեկը պատժեր նմանատիպ զորավարին:
Անվանի զորավարը չներեց նաև Կալերի Պապ զորավարին, ով թուրքերի դեմ պայքարում դրսևորեց վախկոտություն: «Օրդուբադի կողմից մեծ քանակությամբ թուրքեր հարձակվում են Դաշտուն ավանի վրա: Նրանց դեմ իր զորքով դուրս է գալիս Կալերի Պապ զորավարը, բայց վախկոտի մեկն է դառնում և, տեսնելով թշնամու բազմությունը, վատաբար փախչում է: Դավիթ Բեկը, լսելով այս բանը, անձամբ մի զորաբաժին է տանում թուրքերի դեմ, որոնք կարողացել էին, օգտվելով Պապի վախկոտությունից, ավերել շրջակա հայ գյուղերը: Հարձակվողները փախչում են Դավիթ Բեկի առաջից, բայց հայ զորավարը դրանով չի բավականում: Պապը հարց ու փորձի է կանչվում և իր երկչոտության համար գլխատվում է Դավիթ Բեկի հրամանով: Եվ դեռ պետք է աչքի առաջ ունենալ, որ Պապը դրանից առաջ զորքերի մի լավ առաջնորդ էր հանդիսացել»: (Նույն տեղում, էջ 475):
Այսպես Դավիթ Բեկը չներեց հայ վախկոտ զորավար Պապին և գլխատեց նրան, ում վախկոտության արդյունքում հայկական զորքերը կարող էին պարտություն կրել:
Ամենից շատ դիտված
09:48 Ծնվել է Մարմարիկ գետում մահացած հայտնաբերված 2-ամյա Տիգրանի եղբայրը
20:26 Նատալյա Ռոտենբերգը հայցադիմում է ներկայացրել ընդդեմ ՆԳՆ ոստիկանության
12:36 Առևտրային պատերազմ Հյուսիսային Ամերիկայում. Թրամփը 50% մաքսատուրք է սահմանել կանադական ապրանքների վրա
19:38 «Ուժեղ Հայաստան»-ի մի շարք պատգամավորության թեկնածուներ հրաժարվել են մանդատից
10:32 ԱՄՆ-ի նոր հարվածներից հետո Իրանը հարձակվել է Քուվեյթում և այլ երկրներում գտնվող ամերիկյան թիրախների վրա
15:00 Բարը դպրոցին չի խանգարում. Ալեն Սիմոնյանի նախկին կնոջ բիզնեսը՝ Աբովյանի անվան դպրոցի տարածքում
21:48 Աննա Հակոբյանն Ադիս Աբեբայում մասնակցում է միջազգային համաժողովի
21:00 Եթե պետությունը չի պաշտպանում իր հարկատուին, ապա ո՞րն է նրա դերը. Wildberries-ի վաճառողները կանգնած են փակուղու առաջ
21:57 Նատալյա Ռոտենբերգը հայցադիմում է ներկայացրել ընդդեմ Տիգրան Արզաքանցյանի որդու
21:30 «Արտֆուդի» միլիարդների վնասն ու Սողոմոնյանների ընտանիքի կապիտալի պատմությունը
Ձեզ գուցե հետաքրքրի
Կապ
սոց․ ցանցեր
Կայքում հրապարակված նյութերը պարտադիր չէ, որ արտահայտեն oragir.news-ի խմբագրության տեսակետը: