$ 455.73 € 486.58 ₽ 7.89
Ուղիղ միացում ընդդիմության անհնազանդության ակցիայից ՌԴ և Ադրբեջանի արտգործնախարարները քննարկել են Բաքվի և Երևանի միջև խաղաղության պայմանագրի կնքումը «Դիմադրության» շարժման մասնակիցները շրջափակեցին ԱԳՆ շենքը Առաջին անգամ ներկայացվել է Հայաստանի զբոսաշրջային նոր բրենդը
Երևան +12°
Ուղիղ եթեր
Միտք 4 ամիս առաջ - 20:53 21-01-2022

Արցախի կռիվը Սյունիքի համար էր

Ադրբեջանը Սյունիքը դիտարկում է որպես միջանցք: Թուրքիան վստահաբար նույնն է պնդում, պարզապես հոգնակի թվով՝ միջանցքներ: Դեռ չի շրջանառվում, թե Սյունիքից, բացի Հայաստանի էլ ո՞ր տարածքն է մատնանշվում որպես թուրք-ադրբեջանական միջանցք: Իսկ մենք ասում ենք՝ ճանապարհ: Այսպես թե այնպես տրված է՝ միջանցք թե ճանապարհ: Այդ երկու եղբայրական երկրների համար Արցախից շատ ավելի կենսական ու ռազմավարական, աշխարհաքաղաքական նշանակություն ունի Սյունիքը, ինչը ստանալու համար պետք է գրավեին Արցախը: Արցախի կռիվը Սյունիքի համար էր: Սյունիքը Երևանից էլ կարևոր է թուրքի համար. ձեռք գցելով Սյունիքը՝ նվաճում է Հայաստանը: Հասավ Մեղրի, կքայլի Երևան:

Իրանը դեմ է և ասում է, որ թույլ չի տա տարածաշրջանում աշխարհաքաղաքական որևէ փոփոխություն, որովհետև թուրքական աշխարհն այդպիսով ևս մի պարիսպ է դնում Իրանի առաջ: Բայց որոշողը Իրանը չէ: Ռուսաստանից, հասկանում ենք, որ կհամաձայնի, եթե ինքը հսկի այդ միջանցքը: Այդպիսով և՛ ընդառաջում է Թուրքիային ու Ադրբեջանին, և՛ նրանց կապող օղակն է պահում իր ձեռքում: Իսկ փոխարենը մեկ այլ տեղում այդ երկրներից զիջում կստանա, հնարավոր է Ղրիմում, նաև Ադրբեջանը՝ ԵՏՄ:

Այդ երկրները գիտակցում և առաջնորդվում են իրենց ազգային, պետական շահով և Հայաստանը ծառայեցնում են հենց այդ նպատակին: Միայն Հայաստանն է, որ չի գիտակցում իր ազգային ու պետական շահը և ծառայում է այդ երկրների ցանկությունները բավարարելուն ու բացառապես նրանց շահը սպասարկելուն: Մենք նման ենք խաղատանը ապարատի առաջ կանգնած բախտախնդրի, որը ինքնաբերաբար ձեռքի ափով խփում է խաղակոճակին, հույս ունենալով՝ գուցե բախտը բերի: Բայց քաղաքականությունը բախտ չէ, խելք ու ուժ է, դիվանագիտություն:

Մեղրիով Իրանից կտրվելով՝ մենք կախվում ենք թուրքական աշխարհից: Դառնում ենք շնչառական սարքին միացված հիվանդ, որի փականը Թուրքիայի ձեռքում է: Որպեսզի ցանկացած պահի թուրքը չանջատի սարքը, մենք ստիպված ենք լինելու կատարել նրա բոլոր ցանկությունները: Դրանք չեն հնչելու որպես պահանջ ու նախապայման, այլ թեթև ցանկության նման, որի կատարումը մեզ համար լինելու է կամք ու օրենք: Կա հայտնի խոսք: Երբ Մյասնիկյանին հարցնում են՝ ինչո՞ւ տվեցինք Ղարաբաղն ու Նախիջևանը, պատասխանում է, որ Նարիմանովն ասաց՝ նավթ չեմ տա: Այսուհետև պատասխանելու ենք, որ թուրքն ասաց՝ օդի սարքը կանջատեմ:

Հուսիկ Արա

Ձեզ գուցե հետաքրքրի