Ովքեր լավատեսական հույս էին փայփայում, թե Փաշինյանը անկախության ու ժողովրդավարության ջատագով է, թող ողբան այսօր։ Ապրիլմեկյան այցով Նիկոլ Փաշինյանն ապացուցեց, որ ՀՀ-ն մնում է ռուսական գոտում, և դրա երաշխավորն ինքն է։ Սա տխուր լուր է գիշեր-ցերեկ Փաշինյանին հակառուսականության մեջ քննադատողների համար։ Սա նաև խորը հիասթափության պատճառ է երևակայություն չունեցողների համար, որոնք կարծում էին, թե կարող են իշխանություն փոխել՝ ռուսամետ ուժերին ընտրելով։
Տևական ժամանակ ՔՊ-ն մեղադրում է ընդդիմադիր գործիչներին ռուսամետ լինելու, ռուսական շահեր սպասարկելու, ռուսական ազդեցությունը խորացնելու մտադրության, Կրեմլի գործակալ լինելու, ռուսական աջակցությամբ նոր պատերազմի մեջ ներքաշելու և նման ծանր մեղքերի մեջ։
Սակայն Փաշինյանը Մոսկվայում ապացուցեց, որ քաղաքական սպեկտրի ամենառուսն ինքն է։
Հրավերի համար հրապարակավ հնչած շնորհակալությունը հերքեց նաև այն սուտը, թե ապրիլի 1-ին Փաշինյանն իր նախաձեռնությամբ էր մեկնել Մոսկվա։ Ընտրությունների մասին երկկողմանի թափանցիկ ակնարկները ևս ապացուցեցին, որ այցի հիմնական նպատակը հունիսի 7-ի ընտրությունների մասին Փաշինյանի զեկույցն էր։
Ի՞նչ է անելու Փաշինյանը, եթե հունիսի 7-ին ընտրվի։ ՔՊ-ն հավատարի՞մ է մնալու հայ-ռուսական օրակարգին, շարունակելո՞ւ է սպասարկել ռուսական շահերը, թե՞ կանգնելու է անկախության ու ժողովրդավարության պաշտպանության դիրքերում։ Այս հարցերն էին Փաշինյան-Պուտին հանդիպման օրակարգի առաջին տողում։
Կրկին հիշենք, որ 2018-ի թավշյա, ոչ բռնի հեղափոխության օրերին Երևան էին ժամանել ՌԴ բարձրաստիճան մի քանի պաշտոնյաներ, որոնց ներկայությամբ տեղի է ունեցել իշխանության փաստացի հանձնում-ընդունումը։ Բնականաբար՝ եղել են համապատասխան պայմանավորվածություններ, և Փաշինյանը, ենթադրաբար, պարտավորվել է սպասարկել ռուսական շահերը։ Հետո՝ 2025-ի հունիսի 19-ին, Փաշինյանը հրապարակավ խոստովանել է, որ ֆորպոստի վարչապետ է եղել։
«Ռուսաստանն ու Հայաստանը ունեն հատուկ հարաբերություններ, որոնք զարգացել են ոչ թե տասնամյակների, այլ դարերի ընթացքում։ Մեզ միավորում է ընդհանուր պատմությունը և անցյալում ընդհանուր խնդիրները լուծելու համար ներդրված համատեղ ջանքերը։ Մեզ միավորում է նաև ընդհանուր քաղաքակրթությունը»,- ասաց Պուտինը ապրիլի 1-ին՝ ի լուր աշխարհի ակնարկելով, թե ժողովրդավարությունը Հայաստանի քաղաքակրթական ընտրությունը չէ։
Իսկ Փաշինյանը հանդիպման ժամանակ երկարաշունչ ելույթով հավաստիացրեց, որ նույն ոգևորությամբ կշարունակի սպասարկել ռուսական շահերը նաև հունիսի 7-ից հետո։ Նա նաև ընդգծեց, որ կա փոխադարձ վստահություն և հագեցած օրակարգ, որն ավելի է ընդլայնվելու։ Այսինքն՝ կարող ենք հույս չունենալ, որ Հայաստանից դուրս են հրավիրվելու ռուսական զորքերը, լյուստրացիա ու դեսովետիզացում է լինելու, ՀՀ-ն ԵՄ անդամակցության հայտ է ներկայացնելու և այլն։ Հակառակը՝ Փաշիյնանն ավելի է խորացնելու Հայաստանի կախվածությունը Մոսկվայից։
Այսպիսով՝ իմաստազրկվում է ռուսամետ ընդդիմության ակտիվությունը։ Իմաստ ունի՞ նրանց ներկայությունն ԱԺ-ում, երբ Փաշինյանը ռուսամետ կուրս է վարելու նաև հունիսի 7-ից հետո։ Իմաստազրկվում է նաև հիբրիդային գրոհներից մեզ պաշտպանող ԵՄ աջակցության խմբի գործունեությունը։ Ու՞մ ումի՞ց են են պաշտպանելու եվրոառվույտները։
Կարճ ասած՝ Փաշինյանն ապրիլի 1-ին Կրեմլում լայն ժպտում էր ու ծիծաղում Սեմտեմբերի 21-ին «Այո» քվեարկած հայ ժողովրդի և ժողովրդավարական աշխարհի վրա, որ Պուտինի հետ միասին կարողացան կրկին խաբել բոլորին։
Թաթուլ Մկրտչյան