Երևանի քաղաքապետարանը որոշել է 11,8 միլիոն դրամ հատկացնել՝ «Արտ Փսիխոզ» ներկայացումը մարզերում ցուցադրելու համար։ Որոշումը, բնականաբար, Տիգրան Ավինյանի մշակութային նուրբ ճաշակի արդյունքն է․ կարծում ենք՝ դժվար է անտարբեր մնալ մի ներկայացման հանդեպ, որտեղ ամբողջ դրամատուրգիական կոնֆլիկտը ծավալվում է սպիտակ կտավի շուրջ։
Տիգրան Ավինյանի կառավարման օրոք սա թերևս քաղաքային բյուջեի պատմության մեջ այն եզակի դեպքերից է, երբ «սպիտակ» գումարը հատկացվում է «սև» կոմեդիայի բեմադրմանը։

Ուշագրավ է, որ սև կոմեդիա որակումը հենց ստեղծագործական թիմն է այդ ներկայացմանը տվել։
«Արտ Փսիխոզ»-ը բեմադրվել է ֆրանսիացի դրամատուրգ Յասմինա Ռեզա-ի «Արտ» պիեսի հիման վրա։ Ներկայացման ռեժիսորը Արշալույս Հարությունյանն է, պրոդյուսերը Տիգրան Վիրաբյանը, իսկ բեմում երեք ընկերներ են՝ Սերժը (Բաբկեն Չոբանյան), Մարկը (Միկա Վաթինյան) և Իվանը (Արամ Կարախանյան)։ Նրանք վիճում են 50 հազար եվրոյով գնված Անտրիոսի սպիտակ կտավի համար։
Այլ կերպ ասած՝ մարդիկ կարող են տարիներով ընկերություն անել, բայց բավական է պատին կախվի «սպիտակ» մի բան, և ամեն ինչ սևանա։
Թերևս հենց այս գաղափարական խորությունն է, որ գրավել է քաղաքային իշխանությանը։ Ի վերջո, երբ հասարակությունը բաժանվում է սևերի ու սպիտակների, ո՞րն է լավագույն լուծումը։ Իհարկե սև կոմեդիան՝ սպիտակի մեջ։
Մարզերում ապրող քաղաքացիներն էլ, հավանաբար, պիտի հնարավորություն ունենան սեփական աչքերով տեսնել, թե ինչպես կարելի է 50 հազար եվրոյի սպիտակ կտավի շուրջ երեք ընկեր կորցնել ու նորից գտնել։ Իսկ 11 միլիոն դրամը… դե ինչ, արվեստը զոհեր է պահանջում, երբեմն՝ նաև բյուջետային։ Այս պատմությունից պարզ է դառնում նաև, թե ինչու «երևելի» արվեստագետները վերջերս քաղաքականությամբ չեն զբաղվում։
Սակայն Տիգրան Ավինյանին կարելի է ասել, թե ինչ կարիք կար «Արտ փսիխոզ»-ի վրա այդքան փող ծախսել, եթե 2018 թվականից բոլորս ապրում ենք փսիխոզի ժամանակաշրջանում։