Սեպտեմբերի 1-ը Հայաստանում ավանդաբար ընկալվում է որպես Գիտելիքի օր, դպրոցական և ուսանողական կյանքի նոր շրջափուլի սկիզբ։ Սակայն եթե այն դիտարկենք ոչ միայն մշակութային կամ կրթական տոն, այլև քաղաքական տեսանկյունից, կտեսնենք, որ այդ օրը շատ ավելի խորքային նշանակություն ունի։
Կրթության մեկնարկի պահը պետության և հասարակության համար դառնում է քաղաքականության և գաղափարախոսության յուրատեսակ հայելի։ Քաղաքական տեսության մեջ կրթությունը դիտվում է որպես այն ոլորտը, որտեղ պետությունը վերարտադրում է իր գաղափարախոսությունը։ Ալթյուսերի հայտնի ձևակերպմամբ՝ դպրոցը «իդեոլոգիական ապարատ» է, որտեղ սերունդները ոչ միայն սովորում են գիտելիք, այլև յուրացնում պետականորեն նախանշված արժեհամակարգը։
Սեպտեմբերի 1-ը այս իմաստով խորհրդանշում է պետության՝ ապագա քաղաքացիներին ձևավորելու քաղաքականությունը։ Ինչպես են գրվում դասագրքերը, ինչ արժեհամակարգ է շեշտադրվում, ինչ պատմական վարկածներ են ընտրվում՝ այդ ամենը քաղաքական որոշումներ են։
Մանրամասները՝ տեսանյութում: