Չկա որևէ «միլիոնատեր», որ առաջարկած լինի որևէ կերպ օժանդակել Մաթևոսյանի ժառանգության հանրահռչակմանը

Դավիթ Մաթևոսյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է․

«Ամրագրենք. 2025-ի հունիսն է: Մաթևոսյանի հոբելյանական տարին կիսվել է: Մինչև այս պահը ՉԿԱ որևէ ԼՈՌԵՑԻ մեծահարուստ, որևէ «միլիոնատեր», որ առաջարկած լինի որևէ կերպ օժանդակել Մաթևոսյանի ժառանգության հանրահռչակմանը: Ավելին` Լոռին լուռ է առհասարակ: Խորը և խուլ լռություն է:

Հանրապետության մայրաքաղաքի և մարզերի բուհերը, դպրոցները, գրադարանները, թանգարանները, ՀՀ ԿԳՄՍ նախարարության այս թվականի փետրվարին տարածած մամլո հաղորդագրության-հորդարակին ընդառաջ` միջոցառում միջոցառումի վրա են անց կացնում: Բայց ՈՉ ԵՐԲԵՔ Լոռին: Բացառությամբ երկու դեպքերի: Այո, իհարկե, այլ լլկված-լռող մարզեր էլ կան: Բայց Լոռվա պատվախնդիր, թասիբով առլեցուն լռությունը հատուկ է, խոսուն է: Դե էդ երկու դեպքը, դիպվածը, դիպվածիկը, հո չեն կարող մթագնել պաշտոնական և կիսապաշտոնական Լոռիի պատվախնդրությունը:

Անգամ տեղեկացանք, որ Մաթևոսյանի ծննդավայր Ահնիձոր գյուղում, Մաթևոսյանի անվան դպրոցում Մաթևոսյանի գրքերի շնորհանդեսի համար դպրոցի տնօրենը ոչ այն է խիստ, ոչ այն է շատ խիստ, ոչ այն է խստագույն նկատողություն է ստացել արդեն նախկին մարզպետից, որն այդուհետև լքել է պաշտոնը և փառավորապես զբաղեցնում է ոչ այն է` ոստիկանապետի ոչ այն է` ՆԳ նախարարի պաշտոն: Այսինքն դարձյալ ոստիկան է դարձել ի շրջանս յուր: Ոչ մի կերպ չենք ուզում զավեշտալի ու ստոր ակնարկներին հավատալ, թե դա գրքերի շնորհանդեսի հետ էր կապված: Չենք ուզում նաև ստոր հերյուրանքներին անդրադառնալ, թե ժամանակին սույն-դույն-միևնույն անձը ոստիկան էր դարձել Վանո Սիրադեղյանի շնորհիվ ու առ այսօր էլ ջանադրաբար երդվում է նրա անունով /թաքուն, երբ մենակ է/: Բայց քանի որ մենակ չէ... ահա այսպես:
Մի խոսքով` մին ա` Լոռին զոեիլ տի:

Այս ամենի ֆոնին իմ և մեր խորին շնորհակալությունը, սերը ԱՀՆԻՁՈՐ ԳՅՈւՂԻՆ որ սուղ միջոցներ հայթայթելով ձմռանը եկան ու հասան Երևան` Մաթևոսյան Կենտրոն մեր ցուցադրության բացմանը»։