Տենդերը Հայաստան է և վերջ

Վերջին շրջանում մենք բազում ահազանգեր ենք ստանում տնտեսվարողներից պետական մրցույթների վերաբերյալ։ Մասնավորապես, ընկերությունները նշում են, որ պետական տենդերներին մասնակցությունը դարձել է պատուհաս, քանի որ պետությունը «գցող գործընկերոջ» համբավ ունի։

«Նախ՝ այնպիսի պահանջներ են դնում, որին բավարարում է հենց իրենց նախընտրելի ընկերությունը, մոտավորապես՝ կարող են գրել, որ մրցույթում կարող է հաղթել 1․80 հասակ ունեցող, կապույտ աչքերով երիտասարդը, իսկ մասնակիցների մեջ միայն մեկ հոգի է այդպիսին, պարզ է չէ՝ այդ պահանջը ում համար եւ ինչու է գրված, այս ոճի պահանջներ են գրում։

Երկրորդ՝ շուկայականից անիրական ցածր, կասկածելի գներ են առաջարկում ընկերությունները եւ հաղթում տենդերը, պարզ է, չէ՞, որ այդ անիրական գնով նորմալ ծառայություն չեն կարող մատուցել։

Իսկ եթե դու «սվոյ» չես, պատահական հաղթել ես մրցույթում, ապա այդտեղից սկսվում է քո կործանումը․ խնդիրներ, խնդիրներ, հազար հատ ստուգող է գալիս, ակտերը չեն ստորագրում, գումարդ չեն տալիս․․․ Այսքան գլխացավանքից հետո ո՞վ կցանկանա այս պետությանը ծառայություն մատուցել։

Թող այդ հարցի շուրջ մտածեն, թե ինչու չեն գործարարները ցանկանում մասնակցել պետական տենդերներին, թեեւ իրենց համար ավելի լավ․ յուրայիններին կտան գումարները»,-ասում է գործարարը։