Ֆրանսիայի ՏԻՄ մարմինները հանդես են գալիս հայ գերիների ազատ արձակման պահանջով

Վերջին օրերին զգալիորեն ակտիվացել են Ֆրանսիայի տեղական ինքնակառավարման մարմինների կողմից իրականացվող նախաձեռնությունները՝ ուղղված Ադրբեջանում պահվող հայ գերիների պաշտպանությանը և ազատ արձակմանը:

Մասնավորապես, դեկտեմբերի 17-ին Փարիզի քաղաքային խորհուրդը ընդունեց բանաձև, որով պահանջում է Ադրբեջանում կամայականորեն պահվող հայ գերիների պաշտպանությունն ու անհապաղ ազատ արձակումը։ Փարիզի քաղաքային իշխանությունը պաշտոնապես վերահաստատել է իր հանձնառությունը Արցախի ժողովրդի ու մարդու իրավունքների պաշտպանության և միջազգային իրավունքի կիրառման նկատմամբ:

Ընդունված բանաձևի մեջ հիշեցվում է, որ 2020 թվականի սեպտեմբերից սկսված ադրբեջանական ռազմական գործողություններից, ինչպես նաև 2023 թվականի սեպտեմբերին Արցախի Հանրապետության անկումից հետո, մի խումբ հայ քաղաքական, ռազմական և քաղաքացիական գործիչներ ձերբակալվել են և ներկայումս դատվում են Բաքվում։ Բացի այդ, հղում է կատարվում քաղաքի կողմից 2020 թվականից ի վեր իրականացված գործողություններին՝ մարդասիրական օգնության տրամադրում, քաղաքական աջակցություն, Արցախի ժողովրդին պատվավոր քաղաքացիության շնորհում, ինչպես նաև նախաձեռնություններ, որոնք նպատակ են հետապնդել միջազգային տեսանելիություն ապահովել բռնի տեղահանված արցախահայության խնդիրներին։

Նույն օրը նմանատիպ դիրքորոշում է արտահայտել նաև Նիցցա քաղաքը։ Քաղաքապետ Քրիստիան Էստրոզիի նախաձեռնությամբ՝ քաղաքապետարանի շենքի ճակատին ցուցադրվել են քսաներեք հայ գերիների լուսանկարները՝ նրանց ճակատագրի վրա հանրային ուշադրություն հրավիրելու նպատակով : Սոցիալական ցանցերում հրապարակված իր հայտարարության մեջ Նիցցայի քաղաքապետը արցախցի բանտարկյալներին գնահատել է որպես պատանդներ և կոչ արել Ֆրանսիային ու Եվրոպային հանդես գալ վճռական քայլերով ադրբեջանական իշխանությունների դեմ։

Փարիզում և Նիցցայում միաժամանակ իրականացված այս նախաձեռնությունները պատահական չեն։ Դրանք հուշում են ավելի լայն գործընթացի մասին: Ֆրանսիայի բազմաթիվ համայնքներ և տեղական ինքնակառավարման իշխանություններ ստանձնել են բարոյական և քաղաքական պարտավորություն : Մասնավորապես, նրանք բարձրաձայնում են հայ գերիների հարցի մասին հատկապես այն պայմաններում, երբ միջազգային քաղաքական և դիվանագիտական մակարդակում առկա են լռություն ու անգործություն։

Այս նախաձեռնությունները ցույց են տալիս ֆրանսիական հանրության և ֆրանսիացի քաղաքական գործիչների մի ստվար հատվածի ընդհանուր կամքը՝ հիշեցնելու, որ կամայական ազատազրկումները, արդար դատաքննության բացակայությամբ իրականացվող դատավարությունները և մշակութային ժառանգության ոչնչացումը միջազգային մարդասիրական իրավունքի և մարդու հիմնարար իրավունքների կոպիտ խախտումներ են և արժանի են դատապարտման՝ անկախ աշխարհաքաղաքական ուժերի հարաբերակցությունից։