Արևի վրայի բոլոր բծերն անհետացել են

Այս պահին դեպի Երկիր ուղղված Արեգակի կողմում չի դիտվում ոչ մի, անգամ ամենափոքր բիծը։ Աստղը ներկայանում է որպես կատարյալ սկավառակ՝ առանց որևէ առանձնահատկության։

Բծերը գրեթե անբաժանելի մասն են Արեգակի մակերևույթի և կապված են նրա մագնիսական դաշտի հետ․ մուգ հատվածները ձևավորվում են մագնիսական հոսքի առավել բարձր խտության վայրերում։

Քանի որ արեգակնային բռնկումների էներգիան ստացվում է մագնիսական դաշտերից, ապա բծերի քանակն ու մակերեսը համընկնում են արեգակնային ակտիվության մակարդակի հետ։ Բծերի ամբողջական անհետացումը տեղի է ունենում միայն ծայրահեղ ցածր ակտիվության պայմաններում՝ սովորաբար արեգակնային նվազագույնի տարիներին։

Վերջին անգամ Արեգակը առանց որևէ բծի դիտվել է 2021 թվականի դեկտեմբերի 11-ին, այսինքն՝ ավելի քան չորս տարի առաջ։

Երեկ զրոյական արժեքի է հասել նաև բռնկումների ակտիվության ինդեքսը՝ առաջին անգամ 2024 թվականից ի վեր։

Պատմության մեջ հայտնի են Արեգակի վրա բծերի թվի կտրուկ նվազման երկարատև (մի քանի տասնամյակ տևող) ժամանակահատվածներ։ Ամենահայտնին այսպես կոչված Maunder Minimum-ն է, որը տևել է 1645-ից մինչև 1715 թվականը և համընկել է Little Ice Age-ի ամենացուրտ փուլի հետ՝ Եվրոպայում և Հյուսիսային Ամերիկայում անսովոր ցուրտ և խիստ ձմեռների երկարատև ժամանակաշրջանի։

Արեգակի ներկայիս իրավիճակում (ցիկլի առավելագույնից ընդամենը 1.5 տարի անց) դիտվող ակտիվության անկումը չի կարող երկարատև լինել և որոշ ժամանակ անց պետք է ավարտվի։ Այդուհանդերձ, արեգակնային ակտիվության նման կտրուկ անկումը, հատկապես տարվա բացառիկ բուռն սկզբից հետո, անսպասելի էր։