Եթե տնտեսությունն աճում է, բայց աղքատությունը մնում է բարձր՝ ո՞ւմ համար է այդ աճը

«Սեյֆ Ինվեսթ» ընկերության տնօրեն Սերգեյ Խաչատրյանի ֆեյսբուքյան գրառումը.

Այսօրվա ելույթում կրկին խոսվեց տնտեսական աճի ու հարկային եկամուտների ավելացման մասին։

Բայց կա մի պարզ հարց․
իսկ քաղաքացին ի՞նչ է զգում։

Տնտեսական աճը արժեք ունի միայն այն դեպքում, երբ
→ աճում են իրական եկամուտները
→ զարգանում է փոքր ու միջին բիզնեսը
→ նվազում է հարկային ճնշումը, ոչ թե ընդլայնվում

Իսկ իրականությունը հետևյալն է․
պաշտոնական տվյալներով՝ Հայաստանում
աղքատության մակարդակը շարունակում է մնալ շուրջ 21–22%,
այսինքն՝ ամեն 5-րդ քաղաքացին ապրում է աղքատության շեմից ցածր,
Այս պայմաններում հարկային եկամուտների աճը հաջողություն չէ, եթե այն ձեռք է բերվում նոր պարտադիր վճարների ու լրացուցիչ բեռի հաշվին և նույն հարկատուների մոտ։

«Համընդհանուր առողջապահական ապահովագրությունը» դրա վառ օրինակն է․ սոցիալական անուն, բայց իրականում՝ նոր ֆինանսական պարտավորություն քաղաքացիների համար՝ առանց հստակ որակական երաշխիքների։

Տնտեսական քաղաքականությունը պետք է չափվի ոչ թե միայն բյուջեի թվերով, այլ հիմնականում մարդկանց կյանքի որակով։

Համեմատության համար․ մի շարք տարածաշրջանային երկրներում աղքատության մակարդակը գտնվում է մոտ 5–12% միջակայքում և տարեցտարի էապես կրճատվում։

Եթե տնտեսությունն աճում է, բայց աղքատությունը մնում է բարձր՝ ու՞մ համար է այդ աճը։