Արցախցի Արցախը, հավատարիմ մնալով իր խոստմանը, չհեռացավ հայրենի Գանձասարից

«Ես նահանջելու տեղ չունեմ, թիկունքում ընտանիքս է, ում անվտանգությունը առաջինը ես պիտի ապահովեմ, դուրս գալու տեղ էլ չկա, քանի որ բլոկադա է»,- սրանք արցախցի Արցախ Պողոսյանի խոսքերն են, ով, հավատարիմ մնալով իր խոսքերին, գնաց անմահության ճանապարհով՝ համալրելով երկնային գունդը։

Կինը՝ Մանանան, Oragir.News-ի հետ զրույցում ամուսնուն նկարագրում է որպես աշխարհի ամենաբարի ու հոգատար մարդը, ով հավատարիմ մնաց իր խոստմանը, չհեռացավ հայրենի Գանձասարից, փոխարենն իրենց թողեց կարոտով։

«Պաշտպանեց հայրենիքը, անմահացավ սահմանին, իսկ այսօր ո՛չ իրեն ունենք, ո՛չ Արցախը»,- ասում է կինը։

Արցախ Պողոսյանը 35 տարեկան էր, ով ծնվել ու մեծացել է Գանձասարի փեշերին՝ հայրենի Վանք գյուղում: Մանանայի խոսքով՝ ամուսնու՝ Արցախի հետ ծանոթացել են 2018 թվականին։ 2019-ին ամուսնացան, իսկ 2020 թվականին ծնվեց դուստրը, ով ընդամենը 11 օրական էր, երբ սկսվեց 44-օրյա պատերազմը։ Հայրենասեր Արցախը մասնակցել է 2016, 2020 և վերջին՝ 2023-ի պատերազմներին, երկուսից հրաշքով փրկվել․․․

«2020 թվականի սեպտեմբերին ծնվեց մեր բալիկը։ Ամուսնուս ցանկությունն էր մեր բալիկին անվանակոչել իր մայրիկի՝ Նաիրայի անունով։ Բալիկս 11 օրական էր, երբ սկսվեց 44-օրյա պատերազմը։ Մենք տարհանվեցինք Երևան, իսկ Արցախն ամենաթեժ մարտական դիրքերում էր։ Նաիրկան 3 ամսական էր, որ հայր ու դուստր նորից հանդիպեցին»,- պատմում է Մանան։

Մանանայի խոսքով՝ իր Արցախից իրեն որպես թանկ հուշ մնացել է միայն դուստրը, ամուսնու հեռախոսն ու աղոթագիրքը։ Իսկ միակ սփոփանքն այն է,որ գոնե լացելու տեղ ունի Եռաբլուրում։