Քամանչեն վերցրի ձեռքս ու հասկցա, որ ինքն իմս է, ես էլ իրանը. շիրակցի երաժիշտի պատմությունը

62-ամյա Վարուժան Հակոբյանը դեռ փոքր տարիքից երգ ու երաժշտության մեջ է մեծացել։ Դուդուկ, կլարնետ, շվի, բայց Վարուժան Հակոբյանին ավելի շատ լարային գործիքներն էին հետաքրքրում։ Ասում է`գուցե այն ժամանակ դա պատահական ընտրություն էր, բայց այսօր վստահ է, որ քամանչահար դառնալը ամենաճիշտ որոշումն է եղել, որի համար երբեք չի զղջում։

Վարուժան Հակոբյանը ծնունդով Շիրակի մարզի Ախուրյան գյուղից է, Ախուրյան համայնքում՝ միակ քամանչահարը։ Նախքան հարցազրույցը սկսելը նվագում է Սայաթ-Նովայի «Քամանչան», հետո խոստովանում, որ իր ամենասիրելի երգն է։

«Քամանչեն ընձի դուր եկավ, հենց վերցրի ձեռքս ու հասկցա, որ ինքն իմս է, ես էլ իրանը։ Քամանչան բարդ գործիք է, ես ռիսկի դիմեցի, սովորեցի, հիմա էլ աշակերտներիս ու ուսանողներիս եմ սովորեցնում»,-Oragir.News-ի հետ զրույցում պատմում է շիրակցի քամանչահարը։

62-ամյա երաժիշտը սրտնեղում է, որ այսօրվա երիտասարդությունը հետաքրքրված չէ ազգային նվագարաններով, բայց ինքը իր գիտելիքները պատրաստ է փոխանցել մատաղ սերնդին, որպեսզի պահպանվի ազգայինը, հայեցին։

Մանրամասները`տեսանյութում։