Շիրակի մարզի Բյուրակն գյուղը շարունակում է բախվել տարիներով կուտակված խնդիրներին։ Գյուղ տանող և ներհամայնքային ճանապարհների զգալի մասը քանդված է, ինչի հետևանքով տեղաշարժը դժվարացել է թե՛ բնակիչների, թե՛ շտապօգնության, դպրոցականների և գյուղ այցելող քաղաքացիների համար։
Բնակիչների խոսքով՝ հատկապես անձրևներից հետո ճանապարհներն անանցանելի են դառնում։ Փոսերն ու վնասված հատվածները ոչ միայն վնասում են մեքենաները, այլև մարդկանց ստիպում են ժամերով շրջանցումներ անել կամ ընդհանրապես հրաժարվել գյուղ այցելելուց։
Խնդիրը չի սահմանափակվում միայն ճանապարհներով։ Բյուրակնում հասարակական տրանսպորտ գրեթե չկա, ինչի պատճառով գյուղացիները դժվարությամբ են հասնում Գյումրի կամ հարակից համայնքներ՝ աշխատանքի, բժշկական օգնության կամ այլ անհրաժեշտ հարցերով։ Մասնավորապես, տարեցների և սեփական մեքենա չունեցող ընտանիքների համար սա դարձել է ամենօրյա խնդիր։
Բյուրակնում այսօր նկատելի է նաև արտագաղթի և բնակչության նվազման հետևանքը։ Գյուղի փողոցներում բազմաթիվ փակ տներ կան։ Բնակիչների խոսքով՝ երիտասարդները հեռանում են աշխատանք և ապրուստ գտնելու նպատակով, իսկ շատ ընտանիքներ գյուղ վերադառնալու մտադրություն այլևս չունեն։
Ստեղծված իրավիճակը նաև սոցիալական հետևանքներ է ունենում։ Երբ գյուղը չունի նորմալ ճանապարհ, կանոնավոր տրանսպորտ և բավարար ենթակառուցվածքներ, ներդրումների, զբոսաշրջության կամ նոր աշխատատեղերի ստեղծման մասին խոսելը դժվար է։
Մինչդեռ հենց Բյուրակնում այս տարի շահագործման պետք է հանձնվի նաև նորակառույց դպրոցը։ Սակայն բնակիչները նշում են, որ միայն նոր դպրոց ունենալը չի լուծում համայնքի հիմնական խնդիրները, եթե գյուղ հասնելը շարունակում է դժվար լինել, իսկ մարդիկ ստիպված են լքել իրենց բնակավայրը։
Բյուրակնի օրինակը ցույց է տալիս, որ մարզային բնակավայրերի զարգացման համար միայն առանձին ծրագրերը բավարար չեն։ Եթե ճանապարհները, տրանսպորտային կապը և ենթակառուցվածքները չբարելավվեն, գյուղերի դատարկման գործընթացը շարունակվելու է՝ նորակառույց շենքերի կողքին թողնելով գնալով նվազող բնակչություն։
Մանրամասները` տեսանյութում։
Անահիտ Չալիկյան