Պատմաբան Արա Պապյանը ֆեյսբուքիիր էջում գրել է.
«ԱՍԵՄ ԻՄԱՑԵՔ շարքից
Պարզվում է՝ Ազգային ժողովրդավարական բևեռը միակ քաղաքական ուժն է Հայաստանում, որ պաշտոնապես՝ կուսակցության խորհրդի հայտարարությամբ, այլ ոչ թե առանձին անհատների կցկտուր կամ պատահական մեկնաբանություններով, արձագանքել է Իսրայելի կողմից Հայոց ցեղասպանության ճանաչմանը։
Բա ո՞ւր են այն շարան-շարան կուսակցությունները (հիշեցնեմ, որ դրանք 18 էին), որոնք դեռ ընդամենը մեկ ամիս առաջ, ընտրապայքարի ժամանակ, կոկորդ էին պատռում ազգային և պետական հարցերից խոսելիս։ Բա հիմա խոսեք, հասկանանք՝ ի՞նչ դիրքորոշում ունեք։ Թե՞ ընտրություններից հետո Հայաստանի Հանրապետության ապագայի և Հայոց ցեղասպանության հարցն այլևս կարևոր չէ։ Հիմա էլի պիտի լռե՞ք մինչև հաջորդ ընտրապայքար։
ՀԱՐՑ․ - Հայաստանում ո՞ր քաղաքական ուժերն են պաշտոնապես անդրադարձել Իսրայելի կողմից Հայոց ցեղասպանության ճանաչմանը։
ՊԱՏԱՍԽԱՆ․ - Այս պահին հրապարակային արձագանքների հիման վրա (այն, ինչ արդեն երևում է մամուլում և կուսակցական հայտարարություններում), Հայաստանում պաշտոնապես և հստակ անդրադարձած հիմնական քաղաքական ուժերը հետևյալներն են․
Ազգային ժողովրդավարական բևեռ (ԱԺԲ) — ամենաարագ ու ամենահստակ արձագանքած ուժն է։ ԱԺԲ խորհրդի հայտարարությամբ բարձր է գնահատվել Իսրայելի կառավարության որոշումը և այն ներկայացվել է որպես ոչ միայն պատմական արդարության, այլև նոր աշխարհաքաղաքական իրողության դրսևորում։
Քաղաքացիական պայմանագիր (իշխանություն) — այս պահի դրությամբ միասնական կամ պաշտոնական կուսակցական հայտարարություն չի հրապարակել։ Կան առանձին պատգամավորների և իշխանամերձ շրջանակների մեկնաբանություններ, բայց ոչ ամբողջական քաղաքական գնահատական։ Իհարկե, ամենից կարևորը կուսակցության ղեկավար Նիկոլ Փաշինյանի բացասական արձագանքն է։
Հայ ազգային կոնգրես (ՀԱԿ) — ըստ մամուլի որոշ հրապարակումների, առանձին ներկայացուցիչներ դրական են արտահայտվել, բայց առայժմ չեմ տեսել պաշտոնական ամբողջական հայտարարություն։
Հանրապետական կուսակցություն (ՀՀԿ) — որոշ գործիչներ անհատապես անդրադարձել են, հատկապես ընդգծելով Թուրքիայի և Ադրբեջանի դիվանագիտական պարտությունը, բայց կուսակցական մակարդակով առայժմ համակարգված տեքստ չեմ տեսել։
Ազգային-պահպանողական և արտախորհրդարանական որոշ ուժեր (օրինակ՝ արևմտամետ կամ ինքնիշխանական դաշտի մի քանի խմբեր) հիմնականում դրական են ընդունել՝ շեշտելով դրա ռազմաքաղաքական նշանակությունը։