Քաղաքագետ Հակոբ Բադալյանի տելեգրամյան գրառումը.
Տեսանյութ է, որտեղ ԱԺ նախագահ Սիմոնյանը մանկական Եվրատեսիլի հետնաբեմում անցնում է ադրբեջանական պատվիրակության տաղավարի կողքով, կանգ առնում, ողջունում ադրբեջանցի պատվիրակին, նաեւ ձեռքսեղմում պատվիրակության անդամներից մեկի հետ ու մաղթում հաջողություն:
Գրեթե չունեմ կասկած, որ մանկական Եվրատեսիլի բեմում հայտնվելու գործնականում ամբողջ նպատակը եղել է հենց դա՝ «անցնելիս» ողջունել ադրբեջանական պատվիրակությանը:
Ես դեռեւս խորհրդարանների նախագահների հանդիպման ձեւաչափի մեկնարկին եմ գրել, որ այդ ձեւաչափը նախաձեռնվել է թերեւս «այլընտրանքային» տրամաբանությամբ: Որեւէ այլ իմաստ՝ Սիմոնյան-Գաֆարովա հանդիպումները ունենալ չէին կարող: Այլընտրանքային՝ իհարկե Հայաստանի համար, որովհետեւ հասկանալի է, Ադրբեջանում համակարգը բացարձակապես այլ է:
Այնպես չէ, որ Հայաստանում ԱԺ նախագահը վարչապետից անկախ ֆիգուր է: Ամբողջ հարցն այն է, որ վարչապետը այսպես ասած շատ մեծ կախվածություն ունի արտաքին տրամադրություններից: ԱԺ նախագահների հանդիպման ձեւաչափը թերեւս Ալեն Սիմոնյանի փորձարկումն էր, թե նա որքանով է պատրաստ «հունցվել» հայ-ադրբեջանական պրոցեսում Նիկոլ Փաշինյանի լռելյայն մրցակից:
Նա դրսեւորել է, որ պատրաստ է լիովին: Եվրատեսիլյան ակտը հերթական դրսեւորումներից մեկն էր:
Վերջին շրջանում հայաստանյան մամուլում հայտնվել են տեղեկություններ, թե Նիկոլ Փաշինյանը մտադիր է նոր խորհրդարանում ունենալ ԱԺ նոր նախագահ, չի ուզում այդ տեղում տեսնել Սիմոնյանին: Կրկնեմ, առաջնային պատճառը այն է, որ Փաշինյանը անշուշտ հիանալի պատկերացնում է՝ Սիմոնյանի այն դերը, որ նրան վերապահում են արեւմտյան որոշ շրջանակներ, չի բացառվում նույնիսկ՝ նաեւ ռուսական որոշակի հավանության պայմաններում:
Կհաջողվի՞ Փաշինյանին դուրս թողնել Ալեն Սիմոնյանին: Համենայն դեպս, եվրատեսիլյան ակտը այն մասին էր, որ Սիմոնյանը ամենեւին չի հանձնվելու: