Զոհված զինծառայողի մայր, գրականագետ Նաիրա Բալայանի ֆեյսբուքյան գրառումը.
«Ասում է` ես քո երեխուն Իջևանի զորամասից տարա Արցախ` Մատաղիս, Մարտակերտ, զորամասի զինվորներին մտցրի մսաղացի մեջ, հետո համատարած անտերության մեջ քո երեխու մարմնի վրայից անուն֊ազգանունը պոկել տվեցի, գրեցի` անհայտ զինվոր, կորցրի 4 օր, որ դու տառապես֊տանջվես, գլուխդ պատերին տաս, մի կերպ գտնես ու Եռաբլուրում տեղավորես, որ հիմա` դեռ 5 տարին չլրացած, խաղաղության հորթային հրճվանքով ձեռք սեղմես երեխուդ կյանքը խլածների հետ ու հետն էլ հլու֊հնազանդ ենթարկվես սգալու իմ կանոններին։
Արտակս մի բառ ուներ, որ առանց երկար֊բարակ բացատրելու, կարճ֊կոնկրետ շպպացնում էր իրեն զզվացնողների երեսին...
Դե ուրեմն քեզ էլ...
Ու ընդհանրապես, մնացածին էլ, որ էդպես մտածում են` իմ վիշտն ու սուգը ես ոնց պիտի փոխեմ»...