Միշտ կա հասարակության կողմից չհասկացվելու, չընդունվելու, չգնահատվելու վախը. գյումրեցի նկարչուհի

Գյումրեցի նկարչուհի Ասյա Հարությունյանը նկարում է արդեն 8 տարի։ Նկարելու տաղանդը իր մեջ բացահայտել է շատ փոքր տարիքում, բայց ավելի ուշ է հասկացել, որ նկարչությունը իր համար դառնալու է այն արտահայտչամիջոցը, որով կարողանալու է արտահայտել իր մտքերն ու հույզերը։ Ասյան նկարչության բնագավառում չունի ակադեմիական կրթություն, մասնավոր պարապմունքերի է հաճախել։ Ասում է՝ օր օրի հասկանում է, որ ճիշտ տեղում է և կայացրել է ճիշտ որոշում։



«Փոքրուց միշտ սիրել եմ նկարել, խորացված նկարել, բայց դա ինձ մոտ ավելի վառ սկսեց արտահայտվել 8 տարի առաջ։ Երբ սկսեցի նկարել, դա դարձավ իմ արտահայտման լեզուն, իմ նկարներով ես իմ մտքերն ու զգացմունքներն եմ փոխանցում։ Վրձինով խոսելը տվեց նաև հնարավորություն գունավորել մտքերս։ Ես ոգեշնչվում եմ գարնան ծաղկած ծառերից, ինչը իմ համար կյանքի նոր շունչ է և սեր։ Ես գեղեցիկից, բարուց, անկեղծ ժպիտից և պարզապես այն, ինչ լավն է, պարզ և դրական, ոգեշնչվում եմ»,- Oragir.News-ի հետ զրույցում պատմում է Ասյա Հարությունյանը։

Ասյան սովորել է ՀՀ ազգային պոլիտեխնիկական համալսարանի Գյումրիի մասնաճյուղում՝ ՏՏ բաժնում, բայց իրենը չի եղել այդ ուղղվածությունը, իրեն հարազատը նկարչությունն է։ Խոստովանում է՝ իր մասնագիտությամբ չի զբաղվել և ցանկություն էլ չունի, իրեն գրավում են գույներն ու վրձինը։



Ասյան ասում է՝ ստեղծագործող մարդուն ոչինչ չի կարող խանգարել, ամեն տեղ, ամեն պայմաններում էլ կստեղծագործի, բայց միևնույնն է, ցանկացած արվեստագետ հոգու խորքում վախ ունի՝ հասարակության կողմից չհասկացվելու, չընդունվելու, չգնահատվելու։

Ասյա Հարությունյանը ստեղծագործում է իմպրեսիոնիզմ ժանրում։ Գյումրեցու նկարչուհու ստեղծագործությունների առանցքում են՝ գեղանկարչությունը, բնապատկերները, երբեմն նաև աբստրակտ ոճում է նկարում։ Ասյա Հարությունյանը արդեն հասցրել է չորս ցուցահանդես ունենալ։