Ամուսնուն գլխատեցին իր աչքի առաջ․ «Անահիտ» ջոկատի հրամանատարի ծննդյան օրն է

«Անահիտ» ջոկատի հրամանատար Անահիտ Մարտիրոսյանը ցավի ու սարսափի միջով անցնելուց հետո կերտեց իր բաժին հաղթանակը։

Մարտի 13-ը, առայժմ, արցախյան պատերազմով անցած միակ կին հրամանատարի ծննդյան օրն է։

«Բաքվում ապրելով ամեն օր սարսափելի դեպքերի մասին էին լսում ու ականատես լինում»,- պատմում է Անահիտ Մարտիրոսյանը։

Ամուսնու հետ որոշում են վերցնել երեխաներին ու գալ Հայաստան։ 1989 թ հոկտեմբերի 27-ին առավոտյան ճանապարհ են ընկնում, երկու թաղամաս էլ չէին անցել իրենց շենքից, երբ վայրի ավազակախումբը, որի մեջ իրենց հարևանի տղան էլ էր, կտրում են նրանց ճանապարհը, երկու որդիների և իր աչքի առաջ գլխատում ամուսնուն՝ Վիկտորին։

Անահիտը և որդիները հրաշքով փրկվելով հասանում են օդանավակայան, որտեղից Մերձբալտիկայի ինքնաթիռով մեկնում Երևան։



«Հաղթանակի հավատ ունեմ ու գիտեմ՝ մեր ազգը հարատև է»,- Oragir․News-ի հետ զրույցում ասաց հրամանատարը։

1991 թ․-ի հոկտեմբերին թողնելով երեխաներին ծնողների մոտ մեկնել է առաջին գիծ՝ վրեժ լուծելու։ Հավաքակայանում մերժել են նրան տարիքից շատ ավելի փոքր երևալու պատճառով։ Սակայն ադրբեջաներեն իմանալու շնորհիվ նա կարողանում է մեկնել մարտի դաշտ՝ որպես բուժքույր։

Մարաղայից հետո, երբ ապաքինվեցին իր փրկած 13 տղաները, ստեղծվեց «Անահիտ» ջոկատը, որը գտնվում էր Արկադի Տեր-Թադևոսյանի ենթարկայության տակ։

1992 թվականի ապրիլից ղեկավարեց «Անահիտ» ջոկատը։ 1992-ին նահանջող հակառակորդը Դրմբոնում անսպասելի դիրքավորվեց և կատաղի դիմադրություն ցույց տվեց։ «Անահիտ» ջոկատին հաջողվեց հակառակորդին շրջափակման մեջ գցել և 14 հոգու գերեվարել։ Նրանց թվում Անահիտի Բաքվի հարևանն էր, ում հայրն ադրբեջանցի էր, մայրը՝ հայ։

1993-ի օգոստոսի 26-ին Մարտակերտում նրա կողքին արկ է պայթել, դրանից հետո վեց ամիս կուրացել է։ Ընդհանուր թվով 28 վիրահատություն է տարել։

Oragir․News-ը շնորհավորում է Անահիտ Մարտիրոսյանին և մաղթում միայն հաղթանակներ։