Վերջին օրերին քննարկումների թեմա են դարձել Լոռու մարզի Ամրակից գյուղում գտնվող Սուրբ Նիկոլայոս Սքանչելագործ եկեղեցու պատմական հուշարձանի վերականգնման աշխատանքները։
Մի շարք մասնագետներ և ոլորտով հետաքրքրվող քաղաքացիներ սոցիալական ցանցերում մտահոգություն են հայտնել՝ նշելով, որ վերականգնումից հետո եկեղեցին զգալիորեն փոխվել է և կորցրել իր նախկին տեսքը։
Արևելագետ Դավիթ Վարդազարյանը, ով երկար տարիներ զբաղվում է մշակութային ժառանգության պահպանության հարցերով, ընդգծում է, որ խնդիրը միայն տվյալ հուշարձանը չէ, այլ ընդհանրապես հուշարձանների վերականգնման գործընթացում կիրառվող մոտեցումները։ Հետազոտողի խոսքով՝ ոլորտում շատ գիտնականներ չեն բարձրաձայնում խնդիրները, քանի որ աշխատում են պետական կառույցներում։
«Ոլորտում այնպես է, որ շատերը նախընտրում են չխոսել, հատկապես հաստիքային գիտնականները։ Ես անկախ հետազոտող եմ, որևէ կառույցից չեմ վարձատրվում և որևէ տեղից կախվածություն չունեմ, դրա համար էլ բարձրաձայնում եմ նման խնդիրները»,-
Oragir.News-ի հետ զրույցում նշում է նա՝ պատմելով, որ մի քանի օր առաջ տեսնելով վերականգնված եկեղեցու լուսանկարները՝ շոկի է ենթարկվել, քանի որ հուշարձանը, անճանաչելիորեն փոխված է եղել։
Վարդազարյանի խոսքով՝ նույնիսկ ոլորտին լավ ծանոթ մարդիկ սկզբում չեն հավատացել, որ նույն հուշարձանն է։
«Շատերը գրում էին՝ հնարավոր չէ, սա նույն եկեղեցին չէ։ Բայց ես մինչև հրապարակելը ճշտել էի՝ համոզվելու համար, որ խոսքը հենց այդ հուշարձանի մասին է»,- նշում է նա։
Բաց աղբյուրների համաձայն՝ եկեղեցու վերականգնման նախագիծը մշակել է Պատմամշակութային ժառանգության գիտահետազոտական կենտրոն ՊՈԱԿ-ի տնօրեն Խաչիկ Հարությունյանի թիմը՝ ԿԳՄՍՆ-ի պատվերով։
Դավիթ Վարդազարյանն ընդգծում է մի կարևոր հարց ևս՝ արդյոք վերականգնման ընթացքում խորհրդակցություններ եղե՞լ են համապատասխան մասնագետների հետ։ Նրա խոսքով՝ նախագծի հեղինակները հայտարարել են, որ պատրաստվում են կազմակերպել հանրային քննարկում՝ բոլոր հետաքրքրվողների և մասնագետների համար՝ ներկայացնելու վերականգնման ընթացքը։ Սակայն Դավիթ Վարդազարյանը թերահավատորեն է վերաբերվում դրան՝ մատնանշելով Հայոց ցեղասպանության հուշահամալիրի օրինակը։
Մանրամասները՝ տեսանյութում։