«Քաղաքացու իրավունքների պաշտպան» ՀԿ նախագահ Կարեն Հեքմյանը ֆեյսբուքյան էջում գրում է.
Նոր Հայաստանում օտարերկրյա քաղաքացին դիտարկվում է բացառապես որպես «փող տպող սարք»:
Նորմալ պետություններում, որտեղ հարգվում է իրավունքը, օտարերկրացուն տրվում է 5 և ավելի տարով կացության իրավունք, եթե վերջինս`
անընդմեջ օրինական բնակություն է հաստատել երկրում,
ունի լեզվի տարրական իմացություն,
ունի եկամտի աղբյուր,
վճարում է հարկերը և պահպանում օրենքները:
Շատ պարզ է, հասկանալի և տրամաբանված: Ավելին` գրեթե անթերի է իրավունքի տեսանկյունից:
Նոր Հայաստանում օտարերկրյա քաղաքացուն տրվում է 5 և ավելի տարով կացության իրավունք, եթե վերջինս`
Նոր Հայաստանում է գտնվում աշխատանքային հրավերով,
Ամուսնացած է Նոր Հայաստանի քաղաքացու հետ,
Արմատներով հայ է,
Անհատ ձեռներեց է կամ ՍՊԸ ունի:
Այսինքն, եթե օտարերկրացին, ենթադրենք` 20 տարի, օրինական հիմունքներով ապրում է Հայաստանում, տիրապետում հայերենին, ունի կայուն եկամտի աղբյուր, վճարում է հարկերը և օրինապաշտ է, ապա վերջինս Նոր Հայաստանում կարող է կացության կարգավիճակ ձեռք բերել ընդամենը 1 տարով: Գիտե՞ք խնդիրն ինչումն է:
Ուրեմն, Նոր Հայաստանում 1 տարվա կացություն ստանալու համար պետական տուրքը կազմում է 105 000 ՀՀ դրամ, իսկ 5 տարվա կացության իրավունք ստանալու համար օտարերկրացին պետք է վճարի 140 000 ՀՀ դրամ:
Տրամաբանությունը հետևյալն է` ինչու՞ 5 տարվա համար վերցնել 140 000 , եթե կարելի է վերցնել 525 000 ՀՀ դրամ: Եվ թքած, որ մարդը 20 տարի օրինական հիմքով Հայաստանում է ապրում: Եվ թքած, որ վերջինս կլքի Հայաստանը: Եվ թքած իրավունքի վրա:
Դե իմացեք, թե Նոր Հայաստանում, բացի ՀՀ հերոս հարկատուներից, ովքեր են հանդիսանում «փող տպող սարքեր» և որքան է իրավունքի փոխարժեքը: