Ռազմական փորձագետ Կարեն Վրթանեսյանի ֆեյսբուքյան գրառումը.
Սկսած քպ-ական պաշտոնյաներից, վերջացրած այսպիսի խուրդա քարոզիչներով ու ֆեյքերով համառորեն՝ ամենօրյա ռեժիմով այն թեզն են առաջ տանում, թե «հոգևորականները չպիտի զբաղվեն քաղաքականությամբ»։
❶ Եթե չոր իրավական տեսանկյունից նայենք, ապա դա հակասահմանադրական պնդում է։ Սահմանադրությունում չկա որևէ արգելք հոգևորականների՝ քաղաքականությամբ զբաղվելու մասով։ Միջազգային իրավունքի տեսակետից էլ է այդ պնդումը քաղաքական և քաղաքացիական իրավունքների ոտնահարում։ Այդ իրավունքները ամրագրված են մի շարք միջազգային փաստաթղթերում, որի տակ ստորագրել է Հայաստանը։
Այսօր այդ մասին մանրամասն խոսվեց նաև Քաղաքական իրավունքների հայկական կենտրոնի տարեկան ամփոփիչ միջոցառման ժամանակ։
❷ Նիկոլական քարոզիչները փորձում են տպավորություն ստեղծել, թե իրենք ոչ թե Եկեղեցու վրա են հարձակվում, այլ «միայն քաղաքականությամբ զբաղվող հոգևորականների»։ Սա էլ է քարոզչական կուտ. իրենց խիստ մտահոգում է Եկեղեցու՝ ազգային ինստիտուտ լինելու փաստը։ Ու ժամանակագրորեն եթե նայեք, ապա ակնհայտ է, որ Եկեղեցու դեմ Նիկոլի արշավը սկսվել է դեռևս 2018-ի իշխանափոխության առաջին օրերից։
❸ [Սա իմ միտքը չէ, բայց լրիվ համաձայն եմ.] Եկեղեցին իր ամբողջ պատմության ընթացքում բացի հոգևորից եղել է նաև քաղաքական կառույց։ Ոչ միայն Հայաստանում է այդպես։ Իսկ Հայաստանում առավել ևս Եկեղեցին ազգային-քաղաքական ինստիտուտ է եղել։
Աբսուրդ կլիներ, եթե օկուպացիոն ռեժիմը հազարամյակների պատմություն ունեցող հայկական հայրենիքի մասը հանձներ, իսկ Եկեղեցու սպասավորները լուռ մնային։
Ամփոփեմ. «հոգևորականներն իրավունք չունեն զբաղվել քաղաքականությամբ» պնդումը հակաօրինական է (թե՛ ՀՀ, թե՛ միջազգային իրավունքի տեսակետից)։ Այն նաև հակազգային է։
Կապ չունի, թե դեմքի ինչ վստահ արտահայտությամբ է այդ պնդումն արվում, այն կեղծիք է։