Բրազիլիայից հուզիչ պատմություն է տարածվել, որը ներշնչել է հազարավոր մարդկանց։ Անօթևան մի տղամարդ, չունենալով նույնիսկ տանիք գլխավերևում, իր համեստ եկամուտը ծախսում է ոչ թե սեփական կարիքների, այլ իր չորքոտանի ընկերների բարեկեցության համար։
Նրա համար շները պարզապես կենդանիներ չեն, այլ իսկական ընտանիք։ Անցորդների նվիրատվությունների հաշվին նա նրանց համար ձեռք է բերում տաք հագուստ և փափուկ վերմակներ, խաղալիքներ, իսկ շոգ օրերին՝ նույնիսկ փոքրիկ օդափոխիչ՝ նրանց կյանքը հեշտացնելու համար։
Այս պատմությունը հիշեցում է, որ նվիրվածությունն ու բարությունը նյութական հարստության հետ կապ չունեն։ Երբեմն ամենամեծ հոգատարությունը գալիս է հենց նրանցից, ովքեր ամենաքիչն ունեն։