Այս դատարանում մեռել է արդարադատությու՛նն էլ, խի՛ղճն էլ, բարոյականությու՛նն էլ:
Իսկապես, պրոֆեսիոնալ մարդիկ լինեին և ես նրանց զրպարտողներ չհամարեի, այլ համարեի մեղադրողներ։ Ես հոգևորական մարդ եմ, մեղքի գիտակցությունն ունեմ, հասկանում եմ՝ մեղքն ինչ է և ընդունում եմ իմ չափաբաժնով մեղքն իմ կյանքում։ Մեղավոր, բեռի տակ գտնվող մարդիկ չեն կարող մեղադրող լինել։ Սա փաստ է, փաստերի փաստն է։ Մարդիկ, ովքեր գործում են հրահանգներով, մարդիկ, ովքեր ո՛չ դեմք ունեն, ո՛չ դիմագիծ, ինչքան ուզում եք համարեք վիրավորանք սա։
Քիչ առաջ, իմ աչքերի առջև մարմնացավ մեր Տիրոջ արտահայտած չափազանց կարևոր առակը անիրավ դատավորի մասին, ով Աստծուց չէր վախենում, մարդկանցից էլ չէր ամաչում։
Մեղադրողին էլ հարց ունեի։ Հարց ունեի այն առումով, որ այդ բոլորը, որ կարդում է, իր համոզմունքն է, թե՞ տվել են ընթերցելու համար։
Բագրատ Սրբազան