Բոլշևիկների և ՔՊ-ի քաղաքական թիրախները նույնն են

Վերջին տարիներին՝ մասնավորապես 2018-ի թավշյա հեղափոխությունից հետո, Հայ առաքելական եկեղեցու հանդեպ հարձակման, իրավունքների ոտնահարման դեպքերը հաճախակի են դարձել։

Պատմությունից հայտնի է, որ եկեղեցու և հոգևորականության դեմ բռնաճնշումներ եղել են խորհրդային բռնազավթման տարիներին՝ առավելապես անցյալ դարի 30-ականներին։ Հակաքրիստոնեական կառույցներից ամենախոշորը «Մարտնչող անաստվածների միությունն էր»։ Բայց կազմակերպվում էին նաև շարժումներ, որոնք իբրև թե դժգոհ էին կաթողիկոսի գործելաոճից։

Այս թեմայով Oragir.News-ը զրուցեց պատմաբան Ալիկ Ղարիբյանի հետ՝ պարզելու, թե ինչ ընդհանրություն կա այժմ կազմակերպվող շարժումների և բոլշևիկյան բռնաճնշումների միջև։

«Բոլշևիկները 30-ական թվականներին ձևավորել են հակաեկեղեցական կառույցներ, ինչպես նաև «Նոր եկեղեցի, նոր Հայրապետ» շարժումը, որի նպատակն էր թուլացնել Հայ առաքելական եկեղեցուն և հիմքերը խարխլել։ Այսօրվա քաղաքականության քայլերը, ըստ էության, նույնն են, բայց դրսևորումները վտանգավոր են, քանի որ Առաքելական եկեղեցին հանդիսանում է հայ ժողովրդի ինքնության հենասյուներից մեկը։

Մենք ունենք ինքնության հիմնական 4 հենասյուն։ Առաջինը մայրենի լեզուն է, երկրորդը՝ մեր կրոնը, որի առանցքում եկեղեցու գործունեությունն է, երրորդը հայրենիքի կենսատարածքի ընկալումն է, և չորրորդը՝ էթնիկ ինքնագիտակցությունը։ Նկատելի հարվածներ կան ինքնության այս տարրերին։ Նմանություններ կան, իհարկե, և դրանք շատ վտանգավոր են։ Ու թելերը տանում են դեպի Անդրօվկիանոսյան տարածքներ, հիմնական նպատակը մեր ինքնության տարրերը թուլացնելն է»,- նկատեց պատմաբանը։

Oragir.News-ն ավելի վաղ հայտնել էր, որ այսպես կոչված «Վարդանանց շարժումն» օրերս «Փրկենք մեր եկեղեցին և մեր երեխաներին» խորագրով հայտարարություն էր տարածել և փետրվարի 24-ին՝ ժամը 15։00-ին, քաղաքացիներին հրավիրել Էջմիածնի կենտրոնական հրապարակ, որտեղից մեկնարկելու է իրենց բողոքի ակցիան՝ ընդդեմ Ամենայն հայոց կաթողիկոսի։ Դրան զուգահեռ նույն վայրում նախապատրաստվում է եկեղեցուն և կաթողիկոսին զորակցության ցույց, որի մասնակիցները վճռական դիմադրություն ցույց տալու տրամադրություն էին արտահայտել։