Սովի ենք մատնված․ երեխային քաղցր թեյ էլ չենք կարողանում տալ, դա էլ չկա

Այս պահին Արցախում մի փոքր լարվածություն, ընկճվածություն կա, ժողովուրդը հիասթափված է, ժողովուրդը խաղաղություն է ուզում, ուզում է ապրել, բայց ամեն անգամ նման իրավիճակ է ստեղծվում։ Այս մասին Oragir.News-ի հետ զրույցում ասաց Ստեփանակերտում բնակվող մի քաղաքացի, ով չցանկացավ, որ նյութում իր անունը նշենք։

Մեր զրուցակիցը նշեց, որ Ստեփանակերտում անհնար է դարձել բանջարեղեն գտնելը. «Ընկերուհիներիս հետ ընկած քաղաքում փնտրում ենք, ոչ լոլիկ կա, ոչ էլ։ Սաղ խանութներում միայն կարտոշկա և լոբի է, դա է»։

Մեր զրուցակիցը մեզ փոխանցեց նաև, որ եթե երկար փնտրտուքից հետո էլ հաջողվում է բանջարեղեն գտնել, այն շատ թանկ է լինում։ «Այսօր ես վարունգը գնել եմ 1700 դրամով, լոբին՝ 1200, շատ թանկ է, ամին ինչի համար կրկնակի թանկ գումար ենք վճարում»,- մեր զրուցակիցը հավելեց, որ այս պահին Արցախում ուտում են այն, ինչ իրենց բանջարանոցում է աճեցվել՝ լոբի, կարտոֆիլ։

Ստեփանակերտի բնակչուհին նշեց նաև, որ քաղաքում տեղաշարժվում են հիմնականում ոտքով, տրանսպորտ չկա, վառելիքի հետ կապված խնդիրներ կան։

«Մենք այս պահին այնպիսի իրավիճակի ենք հասել, որ ամեն ինչից զրկվել ենք, մեր երեխաներն էլ են զրկվել։ Շատ ահավոր է, սովի ենք մատնված, երեխային քաղցր թեյ էլ չենք կարողանում տալ, դա էլ չկա »,- ասաց մեր զրուցակիցը։

Խոսելով ստեղծված իրավիճակի ելքից՝ մեր զրուցակիցն ասաց, որ չի կարող ասել, որ ոչինչ չի արվում, բայց արդյունք չկա։

Մեր զրուցակիցն ասաց նաև, որ երբևէ մտքով չի անցել Արցախը լքել, չի կարծում, որ ուրիշ տեղ կարող է ավելի երջանիկ ապրել, քան Արցախում։