Երևանի պետական համալսարանի՝ սեփական դուքյանը լինելու զգացողությունը ռեկտոր Հովհաննես Հովհաննիսյանի և իրեն ուղեկցող գվարդիայի մոտ օր օրի ավելի է սրանում, վերջիններս արդեն «Գլավլիտի» դեր են իրենց վերապահել, իսկ ԵՊՀ-ում տեղի ունեցող միջոցառումներն էլ ընկալում են որպես իրենց մերձավորների «բանակի քեֆ» կամ «վիպուսկնոյ»։ Բանն այն է, որ այսօր ԵՊՀ-ում հյուրընկալվել է հայազգի գիտնական Նուբար Աֆեյանը, նրան շնորհվեց ԵՊՀ պատվավոր դոկտորի կոչում։
Մեր լրագրողը միջոցառումը լուսաբանելու համար ԵՊՀ էր գնացել։ Միջոցառման ավարտին մեր լրագրողը մոտեցել է ռեկտոր Հովհաննես Հովհաննիսյանին՝ հարցնելու, թե իր կառավարման այս մեկ տարվա ընթացքում ի՞նչ ձեռքբերումներ է ունեցել ԵՊՀ-ն, և ե՞րբ է իր նախընտրական ծրագիրը հանրությանը ներկայացնելու, որպեսզի բոլորի համար պարզ լինի, թե մայր բուհի զարգացման ինչ տեսլական ունի ռեկտորը։ Այսինքն՝ մեր լրագրողը ցանկացել է նրա պաշտոնից անմիջականորեն բխող հարցեր տալ, սակայն ռեկտորը խուսափողական վարք է դրսևորել, փոխարենը նրա թիկնապահի դերն է ստանձնել պրոռեկտորներից մեկը, ըստ ամենայնի՝ «Ռեստարտ» կազմակերպության հոգաբարձուների խորհրդի նախկին նախագահ, ՀՀ վաստակավոր սորոսական Միքայել Հովհաննիսյանը․ վերջինս մոտեցել է ու ասել, թե մեր լրատվամիջոցին չեն հրավիրել այդ միջոցառմանը, ուստի լրագրողը պետք է հեռանա։
Պրոռեկտորի մոտ հավանաբար տպավորություն է եղել, թե ԵՊՀ-ն հարսանյաց սրահ է, և լրատվամիջոցն էլ առանց հրավերի գնացել է նրա նշանդրեքը լուսաբանելու՝ չիմանալով, որ պետական հիմնարկները լուսաբանման հրավեր են ուղարկում բոլոր ԶԼՄ-ներին, այլ ոչ թե կոնկրետ ԶԼՄ-ների, կամ հավատարմագրման կարգ են սահմանում ու հավատարմագրում բոլոր դիմողներին։
Մեր հերոսներին, իհարկե, նման ընթացակարգերը խորթ են, որովհետև, դարձյալ կրկնենք, ԵՊՀ-ն ընկալում են որպես իրենց դուքյան, իսկ իրենց պաշտոններն էլ՝ որպես «պապական հաց»։
Ի դեպ, նույն Միքայել Հովհաննիսյանը Արամ Սիմոնյանի հուղարկավորության ժամանակ անմիջապես նրա աճյունի կողքին է նստել ու այնպիսի դեմքով, որ մարդիկ կարծել են, թե նա էլ է հարազատ, ու նրան էլ են ցավակցել՝ չիմանալով, որ Արամ Սիմոնյանի դեմ կազմակերպվող արշավների հեղինակներից մեկն էլ ինքն է։