1 մլրդ 41 մլն դրամը վատնելու արվեստը․ ինչու խոտանվեցին հին տրոլեյբուսները

Երևանի քաղաքապետարանի տրանսպորտային քաղաքականությունը վաղուց է դարձել մայրաքաղաքի բնակիչների դժգոհության և ընդդիմադիրների քննադատության հիմնական թեման։ Սակայն վերջերս հրապարակված պաշտոնական փաստաթղթերը փաստում են, որ խնդիրը ոչ միայն անհարմարավետության, այլև համայնքային ահռելի միջոցների վատնման և կառավարման կատարյալ անարդյունավետության մասին է։

Մասնավորապես՝ Տիգրան Ավինյանի որոշմամբ՝ «Երևանի էլեկտրատրանսպորտ» ՓԲԸ-ի հաշվեկշռից դուրս է գրվել և խոտանման ուղարկվել 30 միավոր «ԼիԱԶ-5280» մոդելի տրոլեյբուս։ Այս մեքենաների ընդհանուր սկզբնական արժեքը կազմում էր աստղաբաշխական մի թիվ՝ ավելի քան 1 միլիարդ 41 միլիոն դրամ, սակայն այսօր այդ ամբողջ գույքի հաշվեկշռային արժեքը սահմանվել է 0 դրամ։



Հաշվապահական տեսանկյունից 2007-2008 թվականների արտադրության այս տրոլեյբուսներն արդեն ամբողջությամբ մաշվել են, ուստի դրանց արժեքը զրո ձևակերպելը սովորական կանոն է։ Սակայն, թղթաբանությունից բացի, այս պատմությունը ցույց է տալիս, որ կա քաղաքային գույքը ավելի լավ խնամելու և երկար տարիներ պահպանելու խնդիր։



Ոլորտի մասնագետները փաստում են, որ ճիշտ, ժամանակին և պրոֆեսիոնալ տեխնիկական սպասարկման դեպքում էլեկտրատրանսպորտը կարող է ծառայել տասնամյակներ։ Տրոլեյբուսները չունեն ներքին այրման բարդ շարժիչներ, դրանց թափքն ու էլեկտրական համակարգերը ենթակա են կապիտալ վերանորոգման։ Աշխարհի բազմաթիվ զարգացած քաղաքներում 2000-ականների արտադրության շարժակազմերը հաջողությամբ արդիականացվում են և շարունակում սպասարկել քաղաքացիներին։ Երևանում, սակայն, ընտրվեց ամենահեշտ ճանապարհը՝ թույլ տալ, որ թանկարժեք գույքը տարիներով փտի դեպոներում, վերածվի անպիտան մետաղաջարդոնի, իսկ հետո՝ մի գրչի հարվածով պարզապես դուրս գրվի։



Տարօրինակ է, որ այս խոտանումը տեղի է ունենում մի իրավիճակում, երբ Երևանում տրոլեյբուսային երթուղիները գտնվում են կրիտիկական վիճակում, գծերը կրճատվում են, իսկ քաղաքացիները ստիպված են ժամերով սպասել կանգառներում։ 30 տրոլեյբուսը զգալի շարժակազմ է քաղաքային ցանցի համար։ Եթե դրանց մի մասը հնարավոր լիներ պահպանել աշխատանքային վիճակում, դա կթեթևացներ բյուջեի բեռը նոր տրանսպորտային միջոցների ձեռքբերման հարցում։

Նկատենք՝ Քաղաքապետարանի որոշման մեջ նշվում է, որ տրոլեյբուսները «վերականգնման համար ոչ պիտանի» են։ Բայց ո՞վ է պատասխանատու այն բանի համար, որ 1 միլիարդ դրամանոց շարժակազմը հասցվել է անվերականգնելի վիճակի։ Ո՞ւր էին «Երևանի էլեկտրատրանսպորտ» ՓԲԸ-ի տնօրինությունը և քաղաքապետարանի տրանսպորտի վարչությունը վերջին 10 տարում, երբ այս մեքենաները հատ-հատ շարքից դուրս էին գալիս։

Այսպիսով՝ արձանագրենք, որ 1 մլրդ 41 մլն դրամի գույքի զրոյացումը և դուրսգրումը ոչ թե սովորական տեխնիկական գործընթաց է, այլ Երևանի քաղաքապետարանի անարդյունավետ և ձախողված կառավարման հերթական ապացույցը։ Սա համայնքային միջոցների հաշվին թույլ տրված շռայլություն է, որի գինը վճարում է Երևանի յուրաքանչյուր բնակիչ՝ թանկացող տրանսպորտի ու վատ որակի սպասարկման տեսքով։

Հասմիկ Մովսիսյան