Էս տարիքիս ես ի՞նչ գործ ունիմ, որ թոշակ ստանալու համար Աշոցք հասնիմ. թոշակառու

Շիրակի մարզի Կարմրավան գյուղի 79-ամյա բնակչուհի Ազնիվ Գինոսյանը միայնակ է ապրում։ Ամսվա միակ կայուն եկամուտը իր թոշակն է։ Սակայն այդ գումարը ստանալու համար նա ստիպված է գյուղից հասնել Աշոցք։

«Էս տարիքիս ես ի՞նչ գործ ունիմ, որ թոշակ ստանալու համար Աշոցք հասնիմ։ Ոտքերս ցավում են, ճնշում ունիմ, մենակ եմ ապրում։ Ո՞վ պետք է ինձ տանե-բերի»,– Oragir.News-ի հետ զրույցում պատմում է տատիկը։

Նրա խոսքով՝ նախկինում թոշակն ստանում էին գյուղում, սակայն այժմ համապատասխան ծառայությունը տեղում չի գործում, և տարեցները կանգնել են փաստի առաջ․ կամ պետք է ճանապարհ ընկնեն, կամ մնան առանց իրենց հասանելիք գումարի։ Կարմրավանից Աշոցք հասնելը հեշտ չէ։

Հանրային տրանսպորտ չկա, իսկ տաքսին լրացուցիչ ծախս է՝ մի քանի հազար դրամ, ինչը 79-ամյա միայնակ կնոջ համար զգալի գումար է։ Գյուղում, նրա նման, կան նաև այլ տարեցներ, որոնք առողջական խնդիրների պատճառով դժվարությամբ են տեղաշարժվում։

Բնակիչների կարծիքով՝ սոցիալական նման ծառայությունները սահմանամերձ և հեռավոր գյուղերում պետք է առավել հասանելի լինեն՝ հաշվի առնելով բնակչության տարիքային կազմը և սոցիալական վիճակը։

79-ամյա միայնակ թոշակառուի հարցը մնում է բաց․ արդյո՞ք պետության սոցիալական համակարգը պետք է այդ տարիքում մարդուն ստիպի կիլոմետրեր հաղթահարել՝ իր հասանելիք թոշակը ստանալու համար։

Մանրամասները` տեսանյութում։