Պետք չէ զարմանալ, որ «Հաղթելու ենք» կարգախոսը ևս «դուրս գրվի» այսպես ասած ԿԳԲ-ի վրա. Հակոբ Բադալյան

Քաղաքագետ Հակոբ Բադալյանի տելեգրամյան գրառումը.

Ըստ երեւույթին շատ շուտով կհայտարարեն, որ «Հաղթելու ենք» կարգախոսը ԿԳԲ-ն էր «թոկի» նման գցել կառավարության վիզը, բայց կառավարությունը վճռականորեն դեն նետեց այն ու պարտվեց՝ ի հեճուկս ԿԳԲ-ի:

Հարգելի ընթերցողներ, իհարկե այս ամենը կլիներ զավեշտալի, բայց վերաբերում է մեր նորագույն պատմության ամենացավոտ էջին: Բայց հենց դրանով այս դետալները շատ կարեւոր են:

Կարեւոր են նաեւ առաջիկա ընտրական պրոցեսի համատեքստում, որովհետեւ «ԿԳԲ-ի» թեման, որ բավականին ինտենսիվ ներդրվում է ընդհուպ կառավարության ղեկավարի մակարդակով, իհարկե շատ կոնկրետ հաշվարկի տարր է: Եվ այդ հաշվարկը լոկ կառուցված չէ հանրության քարոզչական ընկալումների վրա ազդելու կտրվածքով:

Ավելին, բուն «հասցեատերը» իհարկե եվրոպացիներն են, որոնք իրենք էլ շատ ինտենսիվ խաղարկում են այդ թեման: «Միանալով» դրանք, վարչապետ Փաշինյանը փորձում է օգտվել իրավիճակից եւ ստեղծել տպավորություն, որ Հայաստանում պայքարում է «ամենակեր» ԿԳԲ-ի դեմ, այնպես, ինչպես Եվրոպայում դրա դեմ «պայքարում» են հենց եվրոպական լիբերալ-էլիտաները:

Ինչու՞ եմ պայքարելը վերցնում չակերտների մեջ: Որովհետեւ, տարբեր առիթներով էլ նշել եմ, որ եվրոպական կամ եվրաատլանտյան լիբերալ-գլոբալիզմը սպառելով իրեն արժեքային ու գաղափարական իմաստով, ինքնապահպանման եւ հասարակություններին ձեռնածու պահելու միակ միջոց է դիտարկում տպավորություն ստեղծելը, թե՝ իրենց չլինելու պարագայում Պուտինն ու ԿԳԲ-ն կխժռեն Եվրոպան:

Նիկոլ Փաշիննյանն էլ փորձում է ստանալ հայելային պատկեր Հայաստանի մասով, այդ կերպ իհարկե ակնկալելով «ժողովրդավարության ռեվիզոր» Եվրոպայից ստանալ լոյալություն իր թեկուզ ամենակոշտ քայլերի համար:

Այնպես որ, պետք չէ զարմանալ, որ «Հաղթելու ենք» կարգախոսը եւս «դուրս գրվի» այսպես ասած ԿԳԲ-ի վրա: