Իշխանության սիրելի գործը՝ կեղծ խոսույթով հանրությանը մոլորեցնել

Վերջին տարիներին մի վտանգավոր երևույթ է տարածվել՝ կլիքբեյթը և դեզինֆորմացիան, որոնք նպատակ ունեն խեղաթյուրելու հանրային կարծիքը և կեղծ սպասումներ ձևավորելու: Այս երևույթը հատկապես նկատվում է պրոիշխանական շրջանակներում, որտեղ քաղաքական գործիչներն ու վերլուծաբանները փորձում են օգտագործել սենսացիոն վերնագրեր և կեղծ լուրեր՝ հասարակության ուշադրությունը գրավելու և իրենց շահերին ծառայեցնելու նպատակով: Այսպիսով, կլիքբեյթը ոչ միայն հասարակության դիսկուրսի որակը նվազեցնելու, այլև քաղաքական ու հասարակական իրականությունը խեղաթյուրելու գործիք է դարձել:

Սա հաճախ ցուցադրելու համար է, որ իշխանությունները հաջողություններ են գրանցել արտաքին քաղաքականության և անվտանգության ոլորտում՝ առանց իրականության հետ կապ ունենալու։ Տարբեր պետական գործիչների կողմից հաճախակիորեն օգտագործվող վերնագրերը, ինչպիսիք են «Նիկոլը ջախջախիչ ապտակ տվեց Ալիևին», «Հայաստանը հաղթելու է ԵՄ-ում՝ առանց ԵԱՏՄ-ից դուրս գալու» կամ «Պուտինը պարտվում է, իսկ մենք հաղթում», իրականում ոչ մի կապ չունեն իրականության հետ։ Սրանք պարզապես միջոցներ են հանրության կողմից աջակցություն ձեռք բերելու համար՝ կեղծ սպասումներ և հույսեր ստեղծելով։

Հիմա բավականին տարածված են այն տեսակ լուրերը, որոնք ասում են, թե Հայաստանը պատրաստվում է անդամակցել ԵՄ-ին՝ առանց ԵԱՏՄ-ից դուրս գալու։ Իրականում, սակայն, այս երկու կառույցները հակասում են միմյանց՝ միաժամանակ մեկում մնալու և մյուսում անդամակցելու հնարավորությունը գրեթե բացառում է։ Բայց, նման հայտարարություններով հանրությանը հասցվում է կեղծ պատկեր՝ թե Հայաստանի արտաքին քաղաքականությունը շարունակելու է առաջ շարժվել՝ առանց որևէ ծանր իրավիճակի։ Հաջորդ տարբերակը սենսացիոն վերնագրերի կիրառումն է որպես հասարակական մանիպուլյացիայի միջոց։ Օրինակ՝ «Նիկոլ Փաշինյանը հաղթեց Պուտինին՝ երկխոսության մեջ» վերնագիրը կարող է արտացոլել քաղաքական դիվիդենդներ շահելու փորձը, սակայն իրականում նման հաղթանակները շատ քիչ են իրապես պատահում դիվանագիտության մեջ։

Այսպիսի լուրերի տարածումը նպատակ ունի ցույց տալու, որ Հայաստանը կարող է ինքնուրույն ազդեցություն գործել միջազգային ասպարեզում՝ բացառելով Ռուսաստանի գործոնը։ Կլիքբեյթի օգտագործումը կարող է նաև նպաստել կեղծ սպասումների ձևավորմանը, որտեղ հասարակությանը ներշնչվում է, որ իշխանությունները կստանան Եվրամիության աջակցությունը, միաժամանակ հաղթահարելով արտաքին մարտահրավերները։

Մյուսը քաղաքական դաշտը անիմաստ խոսույթներով լցնելու տարբերակն է, երբ Փաշինյանը զբաղված է ձվածեղ պատրաստելով կամ սոխարած անելով։ Այդ կերպ նա փորձում է հասարակությանը շեղել կարևոր թեմաներից։

Հարկ է նշել, որ այս մեթոդները օգտագործվում են հիմնականում իշխանությունների կողմից կամ նրանց օգտին՝ հանրության մոլորեցնելու և ժամանակավոր աջակցություն ստանալու համար։