Չկա այդպիսի աշխատավայր, որտեղից հնարավոր չէ խնդրվել մի ժամով․ հերթական աբսուրդը՝ անձնագրայինում

Ֆեյսբուքյան օգտատեր Նինա Հայրապետյանը գրում է․

Անձնագրայինի հերթերից շատ է խոսվել, բայց աբսուրդը սահմաններ չունի...
Ուրեմն փետրվարին գրանցվել էի, որ մայիսի վերջ "փախստականի" պիտակս վերցնեմ։ Պատուհանները շփոթել եմ, ասեցին` տեխնիկական սխալ է, ոչինչ չենք կարող անել, կրկին փորձեք։ Ոչ մեկ չի ուղղորդել, չի օգնել։ Լռեցի... Կրկին փորձեցի...

Մայիսի վերջին գրանցվել եմ, ամենամոտ ազատ օրը օգոստոսի 7֊ն էր` այսօր 16։27֊ին պետք է լինեի 4֊րդ պատուհանի դիմաց։ Գործից խնդրվեցի` եկա, 4֊րդ պատուհանում մարդ չկա։ Ասում են մոտեցեք 5֊րդ պատուհանին։ 5֊րդ պատուհանի ցուցակները այլ են, հարցնում եմ` պարզվում է մեկ աշխատողը երկու ցուցակով է աշխատում։ Այսինքն մեկ ժամի համար առնվազն 2 անձ է գրանցված։

Ինչևէ, մի ժամ սպասելուց հետո մոտեցա 5֊րդ պատուհանին։ Ներկայացնում եմ մեր երկխոսությունը.
֊Ձեր ծնողների ամուսնության վկայականը, անձնագրերի պատճեն բերե՞լ եք։
֊Չէ, բայց ինչի՞ համար են պետք այդ փաստաթղթերը, ես չափահաս եմ։
֊Ապացույց է պետք, որ ձեր ծնողները ԼՂ քաղաքացի են։
֊Իմ անձնագրով ու ծննդյան վկայականով դա հնարավոր է ապացուցել։
֊Ոչինչ չեմ կարող անել, առանց այդ փաստաթղթերի իրավունք չունեմ Ձեզ գրանցել, վաղը առավոտ ժամը 9֊ին մոտեցեք փաստաթղթերի փաթեթով։
֊Ես վաղը աշխատանքի եմ։
֊Չկա այդպիսի աշխատավայր, որտեղից հնարավոր չէ խնդրվել մի ժամով։

Ահա այն ամենը, ինչ ձեզ անհրաժեշտ է իմանալ այսօրվա Հայաստանի մասին։ Ես արդեն չգիտեմ էլ հատո՞ւկ են այդ խոչընդոտները ստեղծվում արցախցիների համար, թե՞ չէ։
Հարց է առաջանում, եթե, օրինակ, ես եմ, չեմ շփվում ծնողներիս հետ, ինչպե՞ս պետք է ներկայացնեմ իրենց անձնագրերի պատճեն։