Հայ զինվորականները զղջում են չարածի համար. նմանություն՝ Բաքվում պահվող գերիների ճնշումների հետ

Օրերս Տավուշի մարզի Ոսկեպար-Կիրանց ճանապարհահատվածում ակցիայի մասնակիցներին մոտեցած պայմանագրային զինծառայողները շտապեցին իրար հետևից հերքում տարածել, թե իրենք դիրքերը չեն լքել և չեն միացել հանուն Տավուշի ակցիա իրականացնող քաղաքացիներին։

Պայմանագրային Ասատուր Չոբանյանը տեսաուղերձով մասնավորապես հայտնել է․

«Մենք այնտեղ գնացել ենք պահի ազդեցության տակ, որի համար զղջում ենք։ Խնդրում ենք այս ամենը չքաղաքականացնել։ Մենք՝ զինվորականներս, պետք է կատարենք մեր առջև դրած խնդիրները»։ Նկատենք, որ տվյալ պարագայում խնդիրը հայ զինվորի արյամբ պահած հայրենիքի տարածքները թշնամուն զիջելն է։

Նույնաբովանդակ մի տեքստ էլ տեսաուղերձով ասել է Իջևանի զորամասում ծառայող պայմանագրային Ֆելիքս Բաղինյանը.

«Մենք կապ չունենք էդ ցուցարարների հետ։ Ոչ մի քաղաքական հայացքներ չկան։ Մեր այնտեղ հայտնվելը եղել է պատահականություն, որի համար զղջում ենք և խնդրում ենք ձեր ներողամտությունը։ Մենք կապ չունենք այդ ամենի մեջ»։

Փաստացի՝ նշված պայմանագրայինների արդարացման տեքստերը նույն բովանդակությունն ունեն և հուշում են, որ թելադրված է մեկ անձի կողմից։

Բացի այդ, զինվորականները զղջում են մի բանի համար, որն իրենց խոսքով չեն արել։ Ուստի սա ևս մտածելու տեղիք է տալիս։ Չի բացառվում, որ նշված զինվորականներին ինչ-ինչ եղանակով պարտադրել են նման հերքում տարածել։

Ցավալի ասոցիացիա են առաջացնում զինվորականների խեղճացած դիրքն ու չարած բաների համար զղջման տեսքտի արտասանությունը։ Ակամա հիշում ես Բաքվի բանտերում պահվող հայ ռազմագերիներին, որոնց ադրբեջանցիները ստիպում էին զղջման տեքստեր ասել, որոնք հետո կիրառվում էին հակահայ քարոզչական նպատակներով։